11η ομάδα: Ανένταχτα/Προσωπικού ύφους
πίσω στο
ΝΑ ΓΕΛΑΣ - Γιώργος Αντωνίου Νίκος Κατσίκας
1987
Αντωνίου Γιώργος
Στίχοι: Νίκος Κατσίκας
Μουσική: Νίκος Κατσίκας
Στην παιδική χαρά στις τραμπάλες προχθές
με παγωτό χωνάκι στο χέρι
γελάς χορευτικά σ’ ενός βαλς τις στροφές
ποια μάγισσα εδώ σ’ έχει φέρει
Να γελάς κι εγώ θα στο πω
το σ’ αγαπώ χορεύοντας ρούμπα
Σαν το Μίκυ σαν το Σαρλό
με δυο γκριμάτσες και με μια τούμπα
Με κράκερς και ποπ κόρν μέσα στο σινεμά
γελούσες πάλι σε μια ταινία
του Τζέρι Λιούις κι έκανα εγώ στα κρυφά
στα βλέφαρά σου σκαλωμαρία
Να γελάς κι εγώ θα στο πω…
Άκου το τραγουδάκι που μας λέει για
τη συνονόματή σου μικρή Ελένη
που κάθεται μονάχη και κλαίει ξανά
γιατί είναι σ’ άλλο κόσμο χαμένη
Μα εσύ να γελάς κι εγώ θα στο πω…
Τόσες φωτιές ανάβουν οι ανθρώποι στη γη
δεν θέλω όμως αυτά να τα ξέρεις
μ’ ένα κουκλί αγκαλιά μείνε πάντα παιδί
ποτέ σου να μην υποφέρεις…
Μα να γελάς κι εγώ θα στο πω…
Μέσα μου πως ξυπνάνε γλυκιά μουσική
τ’ αμυγδαλάκια που έχεις στα μάτια
ο Μότσαρτ κι ο Βιβάλντι αν τα `χανε δει
θα σου `χαν γράψει χίλια κομμάτια…
Να γελάς κι εγώ θα στο πω
το σ’ αγαπώ χορεύοντας ρούμπα
Σαν το Μίκυ σαν το Σαρλό
με δυο γκριμάτσες και με μια τούμπα
Να γελάς κι εγώ θα στο πω
το σ’ αγαπώ χορεύοντας ρούμπα
Σαν το Μίκυ σαν το Σαρλό
με δυο γκριμάτσες και με μια τούμπα
ΜΑΛΑΜΑΤΕΝΙΑ ΛΟΓΙΑ - Χ. Γαργανουράκης, Μ. Ελευθερίου, Γ. Μαρκόπουλος
1974
Γαργανουράκης Χαράλαμπος
Μουσική: Μαρκόπουλος Γιάννης
Στίχοι: Ελευθερίου Μάνος
Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι
τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχτές
τ’ αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι
σου μάθαινε το αύριο και το χτες
μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη
με του καιρού δεμένος τις κλωστές
Τ’ αηδόνια σε χτικιάσανε στην Τροία
που στράγγιξες χαμένα μια γενιά
καλύτερα να σ’ έλεγαν Μαρία
και να ‘σουν ράφτρα μες την Κοκκινιά
κι όχι να ζεις μ’ αυτή την κομπανία
και να μην ξέρεις τ’ άστρο του φονιά
Γυρίσανε πολλοί σημαδεμένοι
απ’ του καιρού την άγρια πληρωμή
στο μεσοστράτι τέσσερις ανέμοι
τους πήραν για σεργιάνι μια στιγμή
και βρήκανε τη φλόγα που δεν τρέμει
και το μαράζι δίχως αφορμή
Και σαν τους άλλους χάθηκαν κι εκείνοι
τους βρήκαν να γαβγίζουν στα μισά
κι απ’ το παλιό μαρτύριο να ‘χει μείνει
ένα σκυλί τη νύχτα που διψά
γυναίκες στη γωνιά μ’ ασετιλίνη
παραμιλούν στην ακροθαλασσιά
Και στ’ ανοιχτά του κόσμου τα καμιόνια
θα ξεφορτώνουν στην Καισαριανή
πως έγινε με τούτο τον αιώνα
και γύρισε καπάκι η ζωή
πως το ‘φεραν η μοίρα και τα χρόνια
να μην ακούσεις έναν ποιητή
Του κόσμου ποιος το λύνει το κουβάρι
ποιος είναι καπετάνιος στα βουνά
ποιος δίνει την αγάπη και τη χάρη
και στις μυρτιές του Άδη σεργιανά
μαλαματένια λόγια στο χορτάρι
ποιος βρίσκει για την άλλη τη γενιά
Με δέσαν στα στενά και στους κανόνες
και ξημερώνοντας μέρα κακή
τοξότες φάλαγγες και λεγεώνες
με πήραν και με βαλαν σε κλουβί
και στα υπόγεια ζάρια τους αιώνες
παιχνίδι παίζουν οι αργυραμοιβοί
Ζητούσα τα μεγάλα τα κυνήγια
κι όπως δεν ήμουν μάγκας και νταής
περνούσα τα δικά σου δικαστήρια
αφού στον Άδη μέσα θα με βρεις
να με δικάσεις πάλι με μαρτύρια
και σαν κακούργο να με τιμωρείς
ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ (ΜΥΡΙΟΚΑΛΛΗ) - Χ. Αλεξίου, Θ. Μπακαλάκος, Θ. Μπακαλάκος
1980- Οι προστάτες
Στίχοι: Μπακαλάκος Θωμάς
Μουσική: Μπακαλάκος Θωμάς
Αλεξίου Χάρις
Γεια και χαρά σας, αγάπες μου, γεια χαρά σας
Ας ήταν όνειρο που είμαι μακριά σας
Η μοναξιά την καρδιά μου λιώνει | 2x
τη ματώνει, τη ματώνει | 2x
Να δώσεις δυο φιλάκια στη Μυριόκαλη
κι αυτό το λουλουδάκι για σένα
Κι αύριο μην ξεχάσεις, που είναι Κυριακή
να βάλεις τα καλά σου για μένα
Σ’ αγαπώ πολύ, σ’ αγαπώ πολύ | 2x
Είχε μια γλύκα τέτοια ο φετινός χειμώνας
Έβγαλε ανθάκια ακόμα κι ο στρατώνας
Χτες βγήκα και πήγα στο Βαγγέλη | 2x
χαιρετίσματα σου στέλνει | 2x
Να δώσεις δυο φιλάκια…
Γράψε μου, θέλω να μάθω το πώς περνάτε
και η Αννούλα μας αν με θυμάται
Για τη γαρδένια μου στο μπαλκόνι | 2x
μαραζώνει, μαραζώνει | 2x
Να δώσεις δυο φιλάκια…
Ο ΑΚΡΟΒΑΤΗΣ - Χαΐνηδες, Δ. Αποστολάκης, Δ. Αποστολάκης
1994
Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης
Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης
Για ιδέστε όλοι τον ακροβάτη που τραμπαλίζεται
για ιδέστε όλοι τον ξενοβάτη πως δε ζαλίζεται
Για ιδέστε τον ακροβάτη που κι όταν πέφτει γελά
και ποτέ δε κλαίει, ποτέ δε κλαίει
Για ιδέστε που χει το ερημοπούλι αίμα στο φτερό
πετά κι ας το βρε θανάτου βόλι, κόντρα στον καιρό
Με τον καιρό να ναι κόντρα, έχει τιμή σαν πετάς
να μένεις μόνος, να μένεις μόνος
Για ιδέστε όλοι δέστε και μένα άλλο δε ζητώ
που χω στους ώμους φτερά σπασμένα και ακροβατώ
Μύρισε κάτω η μέρα κι ακόμη εσύ να φανείς
μην κλαις πουλί μου, μην κλαις πουλί μου
DO YOU LIKE THE GREECE? - Α. Καλογιάννης, Μ. Ποντίκας, Μ. Ποντίκας
Η ΠΕΘΕΡΑ - Θ. Ανδρεάδης, Γ. Λογοθέτης, Γ. Λογοθέτης
1976
Ανδρεάδης Θέμης
Το σοβαρό και το μεγάλο αμάρτημά σου
είναι που έφερες στο σπίτι τη μαμά σου
κι ενώ περνάγαμε καλά εσύ κι εγώ
βάλαμε τώρα μες στο σπίτι λοχαγό
Κι όταν μαλώνουμε την ξέρεις την αιτία
και ενοχλούμε και την πολυκατοικία
η διαχείριση μου είπε το και το
αν συνεχίσουμε θα φέρει το εκατό
Εγώ παντρεύτηκα εσένανε και όχι
την πεθερά μου με πηλήκιο και λόγχη
ας κοιμηθούμε τώρα, σβήσε και το φως
δικτατορίες δεν σηκώνει ο λαός
Πώς να μετρήσω από ένα ως το τρία
μέσα στο σπίτι μου στυγνή δικτατορία
πάμε στο θέατρο ή πάμε σινεμά
πρέπει να κλείσουμε και θέση στη μαμά
Η πεθερά μου μού το είπε νέτα σκέτα
να μην ξοδεύω το χαρτί στην τουαλέτα
να μην καπνίζω ο καπνός την ενοχλεί
να περπατάω με τις κάλτσες στο χαλί
Εγώ παντρεύτηκα εσένανε…
Κι όταν συμβαίνει να ‘χουμε δημοκρατία
για τρία χρόνια ή και για τριάντα τρία
τότε τα πράγματα είναι πιο σοβαρά
αν κυβερνάει μες στο σπίτι η πεθερά
Να με γαζώνει με κλωστή και με βελόνα
και να μου ρίχνει μες στα μάτια δακρυγόνα
να ενοχλείται όταν μιλάω πολιτικά
ρε συ γυναίκα, τι θα γίνει τελικά
Εγώ παντρεύτηκα εσένανε…
ΤΟ ΑΣΤΕΙΟ - Β. Νικολαΐδης, Β. Νικολαΐδης, Β. Νικολαΐδης
Το αστείο
Μουσική/Στίχοι: Νικολαΐδης Βασίλης/Νικολαΐδης Βασίλης
Μ’ άφησες μόνο μου ο διάολος να πάρει τη μοίρα μου
θα σ’ είχα σφάξει αν ήταν του χαρακτήρα μου
Μ’ ένα σαλάμι αφημένο καιρό στο ψυγείο
είπα λοιπόν κι εγώ να σου κάνω ένα αστείο
Και πήρα αμέσως στο τμήμα και τους τηλεφώνησα
και παγωμένα τους είπα πως σε δολοφόνησα
στη μηχανή του κιμά είπα σ’ είχα λιανίσει
κι ένα σαλάμι με σένα πως είχα γεμίσει
Και ήρθαν στο σπίτι αμέσως για να με πιάσουνε
και στα μπαλκόνια βγήκανε για να δικάσουνε
Πω πω να δεις, το αίμα του πλήθους παγώνει
μ’ ένα σαλάμι που παίρνανε σ’ ένα σεντόνι
Την άλλη την μέρα να γράφει ο Τύπος διάφορα
και ν’ απορώ κοίτα ρε πώς τα κατάφερα
για να σε κάνω κοντά μου ξανά να γυρίσεις
στ’ αλλαντικά να κοπούν εντελώς οι πωλήσεις
Και πλάκες επίσης γινήκαν στην αναπαράσταση
μου τη βαράει κι αρχίζω κι εγώ την παράσταση
τους δείχνω να, φέτες κόβω απ’ το σαλαμάκι
και τους ρωτάω αν έχει κανένα ουζάκι
Που λες, τους τη δίνει να θέλουνε να με λιντσάρουνε
και για μια πλάκα την κεφαλή να μου πάρουνε
Κάπου εδώ μωρό μου τ’ αστεία τελειώνουν
προφυλακιστέο με κρίνουν και μέσα με χώνουν
Και λέω την αλήθεια και τώρα πια δεν με πιστεύουνε
τρελοί και γιατροί μες στο Δαφνί μ’ αποφεύγουνε
και περιμένω μωρό μου να ‘ρθεις να τους πεις
πως είσαι καλά, δεν είσαι σαλάμι και ζεις
ΛΑΙΚΟ ΤΣΑΤΣΑ - Πάνος Γαβαλάς, Απόστολος Καλδάρας
Μουσική/Στίχοι: Καλδάρας Απόστολος/Καλδάρας Απόστολος
Αν θες να ζήσεις καινούργιες συγκινήσεις
να μ’ ακολουθήσεις σε κέντρα λαϊκά
Θα δεις γλυκιά μου κι άλλα πιο ωραία
γλέντια πιο σπουδαία απ’ τα κοσμικά
Θα σε γλεντήσω με κέφια ρωμαίικα
με τσιφτετέλια, συρτά και ζεϊμπέκικα
και θ’ απολαύσεις σε κόλπα ρεμπέτικα
φιλιά, ρετσίνα και λαϊκό τσα-τσα
Θ’ ακούσεις νότες να πέφτουν τριγύρω σου
θα δεις ρυθμούς που θ’ αρέσουν στον τύπο σου
κι άλλα πολλά, που δεν τα ‘δες στον ύπνο σου
Φιλιά, ρετσίνα και λαϊκό τσα-τσα
Αν θες να ζήσεις καινούργιες συγκινήσεις
να μ’ ακολουθήσεις σε κέντρα λαϊκά
Θα δεις γλυκιά μου κι άλλα πιο ωραία
γλέντια πιο σπουδαία απ’ τα κοσμικά
Θα σε γλεντήσω με κέφια ρωμαίικα
με τσιφτετέλια, συρτά και ζεϊμπέκικα
και θ’ απολαύσεις σε κόλπα ρεμπέτικα
φιλιά, ρετσίνα και λαϊκό τσα-τσα
Θα σε γλεντήσω με κέφια ρωμαίικα
με τσιφτετέλια, συρτά και ζεϊμπέκικα
και θ’ απολαύσεις σε κόλπα ρεμπέτικα
φιλιά ρετσίνα και λαϊκό τσα-τσα ] 3x
ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ - Μαρία Δημητριάδη, Ναζίμ Χικμέτ, Θάνος Μικρούτσικος.
Η ΜΕΡΑ ΕΚΕΙΝΗ ΔΕΝ Θ ΑΡΓΗΣΕΙ - Δήμητρα Γαλάνη, Φώντας Λάδης, Μάνος Λοΐζος
1980
Στίχοι: Φώντας Λάδης
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Η μέρα κείνη δε θ’ αργήσει
που μπρος μου θα σε ξαναδώ
το φως του ήλιου θα ραγίσει
και συ θα τρέχεις προς τα δω
το φως του ήλιου θα ραγίσει
και συ θα τρέχεις προς τα δω
θε να σκορπά το μέτωπό σου
χρυσή βροχή στον ουρανό
και θα `ν’ τ’ ωραίο πρόσωπό σου
κι απ’ το φεγγάρι πιο χλωμό
και θα `ν’ τ’ ωραίο πρόσωπό σου
κι απ’ το φεγγάρι πιο χλωμό
Κι όταν θα σμίξουν οι καρδιές μας
όλα θα λάμψουνε αλλιώς
και θα χαθεί μες τις σκιές μας
όλος ο κόσμος ο παλιός
Η μέρα κείνη δε θ’ αργήσει
κυνηγημένο μου πουλί
σε πήρε κάποτε η δύση
σε ξαναφέρνει η ανατολή
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΟ - Χάρις Αλεξίου, Μανώλης Ρασούλης, Μάνος Λοΐζος.
Artist : Χάρις Αλεξίου
Composer : Λοΐζος Μάνος
Writer : Ρασούλης Μανώλης
Σχεδόν πενήντα χρόνια βάσανα και διωγμοί
Τώρα στη μαύρη αρρώστια ανάξια πλερωμή
Τώρα στη μαύρη αρρώστια ανάξια πλερωμή
Το δίκιο του αγώνα πολλά σου στέρησε
μα η ζωή λεχώνα ελπίδες γέννησε
μα η ζωή λεχώνα ελπίδες γέννησε
Τίποτα δεν πάει χαμένο στη χαμένη σου ζωή
Τ’ όνειρό σου ανασταίνω και το κάθε σου γιατί
Τ’ όνειρό σου ανασταίνω και το κάθε σου γιατί
Ποτέ δε λες η μοίρα πως σε αδίκησε
μα μόνο η ιστορία αλλιώς σου μίλησε
μα μόνο η ιστορία αλλιώς σου μίλησε
Σκυφτός στα καφενεία, στους δρόμους σκεφτικός
μα χτες μες στην πορεία περνούσες γελαστός
μα χτες μες στην πορεία περνούσες γελαστός
Τίποτα δεν πάει χαμένο στη χαμένη σου ζωή
Τ’ όνειρό σου ανασταίνω και το κάθε σου γιατί
Τ’ όνειρό σου ανασταίνω και το κάθε σου γιατί
ΘΕΡΙΝΑ ΣΙΝΕΜΑ - Λουκιανός Κηλαηδόνης
1982 – Χαμηλή πτήση
Μουσική/Στίχοι: Κηλαηδόνης Λουκιανός/Κηλαηδόνης Λουκιανός
Φεύγουν τα καλύτερά μας χρόνια
ώρα με την ώρα βιαστικά
Νιάτα που περνούν, που δε θα ξαναρθούν
και κείνο που βλέπω να μένει τελικά
Είναι κάτι νύχτες με φεγγάρι
μες στα θερινά τα σινεμά
Νύχτες που περνούν, που δε θα ξαναρθούν
μ’ αγιόκλημα και γιασεμιά
Φεύγουν τα καλύτερά μας χρόνια
κάποιος μάς τα κλέβει μυστικά
Χρόνια που περνούν, που δεν θα ξαναρθούν
και κείνο που βλέπω να μένει τελικά
Είναι κάτι νύχτες με φεγγάρι…
ΤΖΙΝ ΤΖΙΝ - Λουκιανός Κηλαηδόνης
Τζιν τζιν τζιν
Μουσική/Στίχοι: Κηλαηδόνης Λουκιανός/Κηλαηδόνης Λουκιανός
Βασισμένο σ’ ένα Αγγλικό Χριστουγεννιάτικο τραγουδάκι
Τζιν τζιν τζιν, τζιν τζιν τζιν
Πως του πάν’ καλέ τα τζιν
Πως του πάν’ τα τζιν, τζιν τζιν τζιν
Πως του πάν’ τα τζιν
Μπλε μπλε μπλε, μπλε μπλε μπλε
Πως του πάν’ καλέ τα μπλε
Πως του πάν’ τα μπλε, μπλε μπλε μπλε
Πως του πάν’ τα μπλε
Πως του πάν’ τα μπλε, τα μωβ, τα θαλασσιά
Πως του πάν’, Πως του πάν’, Πως του πάν’
Φαν φαν φαν, φαν φαν φαν
Πως του πάνε τα μπουφάν
Κοίτα πως του πάν’, φαν φαν φαν
Κοίτα πως του πάν’
Νου νου νου, νου νου νου
Βρε τι κάνει το Νουνού
Μπράβο σου Νουνού, νου νου νου
Μπράβο σου Νουνού
Λα λα λα, λα λα λα
Το κορίτσι μου γελά
Δες το που γελά, λα λα λα
Δες το που γελά
Δες το πώς γελά και πως μοσχοβολά
Το κορίτσι μου αξίζει πολλά
Πω πω πω, πω πω πω
Θέε μου πόσο τ’ αγαπώ
Πόσο τ’ αγαπώ πω πω πω
Πόσο τ’ αγαπώ
ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΠΑΝΤΡΕΥΕΣΑΙ - Χειμερινοί Κολυμβητές, Αργύρης Μπακιρτζής
Χειμερινοί Κολυμβητές
Μουσική/Στίχοι: Μπακιρτζής Αργύρης/Μπακιρτζής Αργύρης
Τώρα που παντρεύεσαι, σου το λέω άλλη μια πως σ’ αγαπάω
Ρατω ουπ ντρεύεσαιπα ους οτ ωελ ηλλα μια ας’παγάω
όμως λέγω, στο καλό, γιατί είσαι μια γυναίκα της οδύνης
Δέκα χρόνια σ’ αγαπώ, τα καλύτερα της νιότης μου τα χρόνια
Γιατί τώρα που πονώ, είν’ που χτίκιασες και σένανε και μένα
Τώρα φεύγεις, μ’ άλλον πας, στο κρεβάτι κάθε βράδυ να πλαγιάζεις
Όμως γρήγορα θα δεις, τα δικά μου τα φιλιά θα νοσταλγήσεις
Στο ‘χω πει πολλές φορές, ό,τι χάσαμε δεν θα το ξαναβρούμε
Τώρα ένα θα σού πω, στην καρδιά μου θα ‘χω χώρο και για σένα
ΨΕΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΑΠ ΤΗ ΠΑΡΑΛΙΑ - Χειμερινοί Κολυμβητές, Σταύρος Καραμανιώλας
1991 – Οι δακοκτόνοι.
Αργύρης Μπακιρτζής
στίχοι Σταύρος Καραμανιώλας
σύνθεση Σταύρος Καραμανιώλας
από το album Οι δακοκτόνοι.
Ψες το βράδυ απ’ την παραλία, μπήκα μέσα σ’ ένα αστικό,
να με πάει στον Προφήτη Ηλία, τα παλιά τα στέκια μου να δω.
Πήγα Ποταμούδια και Βιξ στέρνες, νότα δεν ακούστηκε καμιά·
πάψαν τα τραγούδια κι οι λατέρνες, λες και ήμουνα στην ερημιά.
Έκανα τη βόλτα μου στου Τσάτσκα, πού ’ν’ τα χρόνια εκείνα τα παλιά,
κάθε βράδυ, λες και ήταν Πάσχα, άκουγες σαντούρια και βιολιά.
Έφτασα στη στάση του Βλαμάκη, μα το μαγαζί ήταν κλειστό·
τράβηξα γραμμή για του Καϊνάκη, για να πιω νερό να δροσιστώ.
Παράδεισο κι Ακρόπολη, τα βρήκα γκρεμισμένα·
μπαίνω ξανά στο αστικό, με μάτια βουρκωμένα.
ΜΗ ΜΕ ΡΩΤΑΣ - Μάνος Λοΐζος, Λευτέρης Παπαδόπουλος
1974
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Τα πολυβόλα σωπάσαν Οι πόλεις αδειάσαν και κλείσαν
Ένας βοριάς παγωμένος Σαρώνει την έρημη γη
Στρατιώτες έρχονται Πάνε, ρωτάνε γιατί πολεμήσαν
Κι εσύ ησυχάζεις, το δάχτυλο βάζεις να βρεις την πληγή
Μη με ρωτάς, δε θυμάμαι
Μη με ρωτάς, μη με ρωτάς, μη με ρωτάς
Μη με κοιτάς, σε φοβάμαι
μη με κοιτάς, μη με ρωτάς, μη με ρωτάς
Στην πολιτεία βραδιάζει Το χιόνι τις στέγες σκεπάζει
Ένα καμιόνι φορτώνει Και κόβει στα δυο τη σιγή …
Περιπολία στους δρόμους και κάποια φωνή που διατάζει
Κι εσύ ησυχάζεις το δάχτυλο βάζεις να βρεις την πληγή …
Μη με ρωτάς, δε θυμάμαι
Μη με ρωτάς, μη με ρωτάς, μη με ρωτάς
Μη με κοιτάς, σε φοβάμαι
Μη με κοιτάς, μη με ρωτάς, μη με ρωτάς
πίσω στο