12η ομάδα: ΡΟΚ ΜΠΑΛΑΝΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ 69

πίσω στο

1980 – Για μια μέρα ζωής
Μουσική/Στίχοι: Λοΐζος Μάνος

Σ’ ακολουθώ, στην τσέπη σου γλιστράω
σαν διφραγκάκι τόσο δα μικρό
Σ’ ακολουθώ, και ξέρω πως χωράω
Mες το λακκάκι που ’χεις στο λαιμό

Έλα κράτησέ με, και περπάτησέ με
μες το μαγικό σου το βυθό
Πάρε με μαζί σου, στο βαθύ φιλί σου
μη μ’ αφήνεις μόνο, θα χαθώ

Σ’ ακολουθώ, και ξέρω πως χωράω
μες το λακκάκι που ’χεις στο λαιμό

Σ’ ακολουθώ, και πάνω σου κολλάω
σαν φανελάκι καλοκαιρινό
Σ’ ακολουθώ σ’ αγγίζω και πονάω
κλείνω τα μάτια, και σ’ ακολουθώ

Έλα κράτησέ με…

 1988
Στίχοι: Νικόλας Άσιμος
Μουσική: Νικόλας Άσιμος

Αγαπάω και αδιαφορώ
και κρατάω τον κατάλληλο χορό
Το λοιπόν θα αγαπάω και μένα
όπως εσένα

Μην παρανοείς τα λόγια που ’χω πει
ίν’ η πιο απλή του κόσμου συνταγή
νιώσε με για να σε νιώσω κι ας πονάς
είν’ πανάκριβο σ’ το λέω ν’ αγαπάς

Κοίτα με στα μάτια με υπομονή
διώξε του άλλου κόσμου την επιρροή
νιώσε με για να σε νιώσω κι ας πονάς
είν’ πανάκριβο σ’ το λέω ν’ αγαπάς

Αγαπάω κι αδιαφορώ
και μαζί σου το `χω μάθει και αυτό
παραδόξως ν’ αγαπάω και μένα όπως εσένα

Την εικόνα αυτού του κόσμου δεν μπορώ
ούτε μέσα στη σκιά του θα χαθώ
μάγεψαν και σένανε τα ξωτικά
κάνεις πάλι κύκλους σ’ άλλη αγκαλιά

Και μη μας τρομάζουν φως μου οι πληγές
στις χρυσές στιγμές μας πλάι και αυτές
νιώσε με για να σε νιώσω κι ας πονάς
είν’ πανάκριβο στο λέω ν’ αγαπάς

Αγαπάω κι αδιαφορώ
κι έχω φτιάξει έναν καινούργιο εαυτό
τώρα πια με αγαπάω και μένα όπως εσένα

2007 
Στίχοι:  Γιώργος Κλεφτογιώργος
Μουσική:  Σοφία Βόσσου
 
Πάλι μέτρησα τ’ αστέρια και όμως κάποια λείπουνε
Μόνο τα δικά σου χέρια δεν μ’ εγκαταλείπουνε
Πως μ’ αρέσουν τα μαλλιά σου στην βροχή να βρέχονται
Τα φεγγάρια στο κορμί σου να πηγαινοέρχονται
 
Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
και στων φιλιών την μουσική ρυθμό να δίνει η καρδιά μας
Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
για μια ολόκληρη ζωή να είναι η βραδιά δικιά μας
 
Τα φιλιά σου στο λαιμό μου μοιάζουνε με θαύματα
σαν τριαντάφυλλα που ανοίγουν πριν απ’τα χαράματα
στων ματιών σου το γαλάζιο έριξα τα δίχτυα μου
στις δικές σου παραλίες θέλω τα ξενύχτια μου
 
Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
και στων φιλιών τη μουσική ρυθμό να δίνει η καρδιά μας
Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
για μια ολόκληρη ζωή να είναι η βραδιά δικιά μας

1978 – Φλου
Μουσική/Στίχοι: Σιδηρόπουλος Παύλος/Σιδηρόπουλος Παύλος

Και τώρα φίλοι μου είν’ αργά
Μια καληνύχτα στη μαμά
Και λίγη στάχτη στα μαλλιά
Καιρός να πούμε αντίο
Σκέπασαν όλους τους νεκρούς
Με αρρωστιάρικους ψαλμούς
Κλόουν με σοβαρούς σκοπούς
γυμνοί μέσα στο κρύο

Κατά τ’ άλλα εσείς Που είσαστε υγιείς
Και αξιοπρεπείς βοηθήστε μας και λίγο
Δώστε μας πνοή Στέγη και τροφή
μια ιδέα στεγανή Που να μην μπάζει κρύο

Πουλάμε σώμα και ψυχή Δώστε μας λίγη προσοχή
Στα υπόγεια μαύροι ποντικοί λουφάζουνε δύο-δύο
Παίρνουνε σβάρνα τους γιατρούς
αδύνατοι μπροστά στους δυνατούς
Και συναντάνε ξέμπαρκους Θεούς
που χάσανε το πλοίο

Κατά τ’ άλλα εσείς Που είσαστε υγιείς
και αξιοπρεπείς Βοηθείστε μας και λίγο
Δώστε μας πνοή στέγη και τροφή
μια ιδέα στεγανή που να μη μπάζει κρύο

1979 – Ο ασυμβίβαστος
Μουσική/Στίχοι: Θωμόπουλος Ανδρέας/Θωμόπουλος Ανδρέας

Σου γράφω πάλι από ανάγκη
η ώρα πέντε το πρωί
το μόνο πράμα που ‘χει μείνει
όρθιο στον κόσμο είσαι εσύ

τι να τις κάνω τις τιμές τους
τα λόγια τα θεατρικά
μες στην οθόνη του μυαλού μου
χάρτινα είδωλα νεκρά

Να μ’ αγαπάς όσο μπορείς να μ’ αγαπάς
Να μ’ αγαπάς όσο μπορείς να μ’ αγαπάς

Κοιτάζοντας μες στον καθρέφτη
βλέπω ένα πρόσωπο γνωστό
κι ίσως η ασχήμια του να φύγει
μόλις πλυθώ και ξυριστώ
βρομάει η ανάσα απ’ τα τσιγάρα
βαραίνει ο νους μου απ’ τα ποτά
στον τοίχο κάποια Μόνα Λίζα
σε φέρνει ακόμα πιο κοντά

Να μ’ αγαπάς όσο μπορείς να μ’ αγαπάς
Να μ’ αγαπάς όσο μπορείς να μ’ αγαπάς

Αν και τελειώνει αυτό το γράμμα
η ανάγκη μου δεν σταματά
σαν το πουλί πάνω στο σύρμα
σαν τον αλήτη που γυρνάει
θέλω να ‘ρθείς και να ’μ’ ανάψεις
το παραμύθι να μου πεις
σαν μάνα γη να μ’ αγκαλιάσεις
σαν άσπρο φώς να ξαναρθείς

1978 – Φλου
Μουσική/Στίχοι: Σιδηρόπουλος Παύλος/Σιδηρόπουλος Παύλος

Το ’69 καθώς γυρνούσα εδώ και εκεί
τους δρόμους έπαιρνα νωρίς απ’ το πρωί
είδα ένα φίλο λιωμένο από ρακί
τα παρατάω μου ‘πε κι αρχίζω απ’ την αρχή

Σ’ ένα παγκάκι στο μουσείο σε μια γωνιά
μου ‘πε κλατάρω δεν αντέχω άλλο πια
δουλειά και σπίτι, σπίτι και δουλειά
θα τα φτύσω όλα και θα φύγω μια βραδιά

Τ’ αφεντικό με βρίζει η μάνα μου βογκά
μια καλημέρα δεν μου λεν στη γειτονιά
πως είμαι αλήτης συνεχώς μου κοπανά
γι’ αυτό σου λέω Παύλο φεύγω πια για τα καλά

Μια μέρα γύρισα στο σπίτι το πρωί
βρήκα ένα γράμμα πεταμένο στην αυλή
όσα δεν φέρνει ο χρόνος τα φέρνει η στιγμή
τον Λευτέρη λέει τον εκλείσαν φυλακή
αποπλάνησε είπαν δεκαεξάχρονη μικρή
αποπλάνησε είπαν…

Στην Κ
Composer : Σιδηρόπουλος Παύλος
Writer : Σιδηρόπουλος Παύλος

Όταν κάποιο βράδυ θα σε ξυπνήσει απότομη η κραυγή σου
και τρέξεις στη μαμά σου να το πεις
Κι εκείνη τρομαγμένη μες στο ψυγείο κλείσει τη φωνή σου
θα ‘ναι αργά μεσάνυχτα και θα ‘χεις κουραστεί

Όταν θα αγαπήσεις το γέλιο σου και την αναπνοή σου
και δεις πως έχεις κάτι να μας πεις
Στο πλάι σου ο άνθρωπος που διάλεξες βιτρίνα στη ζωή σου
τριάκοντα αργύρια αντίτιμο σιωπής

Πες μας τι θα γίνει, αν κάποτε θ’ αγγίξεις το κορμί σου
και το ‘βρεις τσακισμένο απ’ τις πληγές
Και γύρω σου κούκλες χλωμές ανίκανες ν’ ακούσουν τη φωνή σου
κι οι αλήθειες σου να σέρνονται στο πάτωμα γυμνές

Σάκης Μπουλάς
Composer : Μαχαιρίτσας Λαυρέντης
Writer : Μπουλάς Σάκης


Μελαγχόλησες, νιώθεις πεταμένος
Μες στην πόλη σου σα ξένος, βρε παιδί μου αμάν
Στην καρδιά βάλε πατίνια και δυο ρουλεμάν

Φύλλο και φτερό……o, στο μυαλό σου χιόνι
που τη σκέψη σου παγώνει, βρε παιδί μου αμάν
Στην καρδιά βάλε πατίνια και δυο ρουλεμάν

Βάλε στο μαγνητόφωνο τραγούδια που γουστάρεις
Σκέψου την ώρα, τη στιγμή που τη ρεβάνς θα πάρεις
Σκέψου κορίτσια και γιορτές και πράμα που σαλεύει
κι ένα παιδί που μοναχό το δρόμο του γυρεύει

Κάτι άστραψε……ε, κάτι σα φλασάκι
Σα πικ-νικ μες στο δασάκι, μια γλυκιά φωτιά
Λάβε θέση για να πάρεις πάλι την πρωτιά

Σα να δρόσισε…….ε, έρχεται βροχούλα
και μια άνοιξη νυφούλα, βρε παιδί μου αμάν
Στην καρδιά βάλε πατίνια και δυο ρουλεμάν

Βάλε στο μαγνητόφωνο τραγούδια που γουστάρεις 
Σκέψου την ώρα, τη στιγμή που τη ρεβάνς θα πάρεις 
Σκέψου κορίτσια και γιορτές και πράμα που σαλεύει
κι ένα παιδί που μοναχό το δρόμο του γυρεύει

 

 


G D
Βάλε στο μαγνητόφωνο τραγούδια που γουστάρεις
G D
Σκέψου την ώρα, τη στιγμή που τη ρεβάνς θα πάρεις
Em A
Σκέψου κορίτσια και γιορτές και πράμα που σαλεύει
F#
κι ένα παιδί που μοναχό το δρόμο του γυρεύει ] 2x

Created by Chordastic Software

 

Αδελφοί Κατσιμίχα

Μου φαίνεται σα να ‘ναι χθες μα πάνε τόσα χρόνια
που σα βιολί το σώμα σου στα χέρια μου κρατούσα
Με το ραδιόφωνο σιγά μες στ’ απαλό σκοτάδι
θα τρόμαζες αν ήξερες πόσο σε αγαπούσα

Τίποτα δεν έχει αλλάξει
και τίποτα δεν είναι όπως παλιά
Μένει όμως ακόμα ένα πείσμα
που δεν είναι συνήθεια μοναχά

Γέλα, γέλα πουλί μου γέλα | 8x
γέ– λα, κι είν’ η ζωή μια τρέλα | 8x

1984 – Αν η γιαγιά μου είχε ρουλεμάν
Μουσική/Στίχοι: Πανούσης Τζίμης/Πανούσης Τζίμης

Όχι δεν φταίει η μαμά μου
ούτε όπως λένε οι γιατροί
και όπως θέλει να πιστεύει ο μπαμπάς μου
μια ορμονική διαταραχή

Όχι δεν φταίει η ομορφιά μου
κι οι τρόποι μου οι κουνιστοί
ούτε κι ο παιδικός μου φίλος ο Γιωργάκης
που χαϊδευόμαστε μικροί

Μοναχογιός μικρoμεσαίων
με καθωσπρέπει ανατροφή
όμως με δείχναν και γέλαγαν στο σχολείο
και με φωνάζαν αδερφή

Γιατί δεν πήρα το ρολάκι
που μου πασάραν οι πολλοί
να παίζω το γαλάζιο αγοράκι
με την βαρβάτη την ψ**ή

Έχω ένα τσίρκο στην καρδιά μου
με πήρε μπάλα η αλλαγή
έβαλα σιλικόνη στα βυζιά μου
κι έφτιαξα ψεύτικο μο**ί

Καταναλώνομαι τις νύχτες
με την δικιά τους συνταγή
εγώ πουλάω τα όνειρά μου στους ξενύχτες
κι αυτοί γ***νε μια πληγή

Ξενοδοχείο η αγκαλιά μου
για καμικάζι εραστές
κι έχει φρικάρει η σπιτονοικοκυρά μου
μ’ εμένα και τους εμπρηστές

Έχω ένα πόνο στην κοιλιά μου
τη νιώθω να εγκυμονεί
θ’ απλώσω στην ταράτσα τ’ άντερά μου
με μανταλάκια χιαστί
και θα κρεμάσω τα ερμαφρόδιτα μωρά μου
η πρώτη μάνα τραβεστί

1987 – Το φανάρι του Διογένη
Μουσική/Στίχοι: Άσιμος Νικόλας/Άσιμος Νικόλας

Αφήνω πίσω τις αγορές και τα παζάρια
Θέλω να τρέξω στις καλαμιές και τα λιβάδια
Να ξαναγίνω καβαλάρης
και ξαναέλα να με πάρεις, ουρανέ
Για δεν υπήρξα κατεργάρης
και τη χρειάζομαι τη χάρη σου, μωρέ

Ρε μπαγάσα, περνάς καλά κει πάνω
Μιαν ανάσα γυρεύ-ω για να γιάνω
Δεν το πιστεύ-ω να με χλευάζεις
Σα σε χαζεύ-ω δε χαμπαριάζεις
Πρότεινέ μου κάποια λύση, δε θα σου πα ρα κο στί σει

Και θα σου φτιάχνω τραγουδάκια
με τα πιο όμορφα στιχάκια στο ρεφρέν
Για το χαμένο μου αγώνα
που τ’ αστεράκια μείναν μόνα να τον κλαιν

Αφήνω πίσω το σαματά και τους ανθρώπους
Έχω χορτάσει κατραπακιές και ψάχνω τρόπους
Πώς να ξεφύγω από τη μοίρα
και έχω μέσα μου πλημμύρα, ουρανέ
Για δεν υπήρξα κατεργάρης
και θα το θες να με φλερτάρεις, γαλανέ

Ρε μπαγάσα, περνάς καλά κει πάνω
Κάνε πάσα και μια ματιά και χάμω
Κει πού κοιμάσαι και αρμενίζεις
ξάφνου αστράφτεις και μπουμπουνίζεις
Κι ό,τι σου ’ρθει κατεβάζεις, μη θαρρείς πως με ταράζεις
γιατί σου φτιάχνω τραγουδάκια…

 

1986 – Ο Σάλιαγκας
Μουσική/Στίχοι: Άσιμος Νικόλας/Άσιμος Νικόλας

Σε δείχνω με το δάχτυλο
Είσαι το πιο όμορφο κουμάσι, μωρό μου
Είσαι το ξέρω κουφάλα
Μα έχεις τόση ομορφιά…

Απάνω στα τριανταδυό
Συνάντησα και γω το θάνατο
Μα το κρατάω μυστικό
Πως μ’ έδιωξε κι αυτός γι’ αδιάβαστο.

Μια απόφαση χρειάζεσαι
Και μην πολυπαραμυθιάζεσαι
Όλα στον κόσμο ψεύτικα
Ακόμα και που σ’ ερωτεύτηκα.

Δεν θέλω άνθρωπο να δω
Αλερετούρ ζωής, ταξίδια θανάτου,
Άγγελος είμαι του κόσμου
Την έχω κάνει τη ζημιά.

Ο Σάλιαγκας κι ο Μάλιαγκας
Για ένα χαζό καβούκι μάλωσαν,
Να βγει το μέσα έξω σας
Και ας εμένα με ξαναμπαγλάρωσαν.

Λαμπόγυαλο τα κάνατε
Τη δόλια τη ζωή ξεκάνατε
Γκρεμίστε τα τρελάδικα
Και κάντε τα χοροπηδάδικα.

Το καλοκαίρι με παλτό
Και το χειμώνα μου γυρίζεις τσιτσίδι
Κι όλο να φύγεις σε σπρώχνω
Μα μ’ έχεις πάρει από κοντά…

Αρρώστεια μου, σε αγαπώ
Και ας με βρίσκεις παρακατιανό.
Μπορεί και να την ψώνισα
Δεν φταίω που δεν αυτοκτόνησα.

Αντίστροφα κι ανάλογα
Τα λογικά και τα παράλογα
Ας μου ‘λεγες ν’ αραίωνα
Δεν ζούμε πλέον στο μεσαίωνα.

Ο Σάλιαγκας κι ο Μάλιαγκας
Για ένα χαζό καβούκι μάλωσαν,
Να βγει το μέσα έξω σας
Και ας εμένα με ξαναμπαγλάρωσαν.

Λαμπόγυαλο τα κάνατε
Τη δόλια τη ζωή ξεκάνατε
Γκρεμίστε τα τρελάδικα
Και κάντε τα χοροπηδάδικα.

 

1973     
Στίχοι:  Μαρίζα Κωχ
Μουσική:  Μαρίζα Κωχ
 
Μια στο καρφί και μια στο πέταλο κι αρχίζει η βουή
να γυρνά μες το μυαλό μου σαν ανθρώπινη φωνή
 
Σέρνεται η μέρα μου στην ψεύτικη χαρά
Έλα ελπίδα να με βάλεις στα δικά σου τα φτερά
 
Μέσα σ’ αυτό το μακελειό που αρχινά
είμαι πλοίο χτυπημένο μ’ ανοιγμένα τα πανιά
 
Μια στο καρφί…

Composer : Μαχαιρίτσας Λαυρέντης
Writer : Σούσης Ισαάκ

Είναι τα μάτια ένας σου διάδρομος παλιός
δάκρυα πνιγμένα ξεφλουδίζουνε τους τοίχους
που ένας ένοικος αθόρυβος κρυφός
αντί συνθήματα ζωγράφισε με στίχους

Πιο μέσα υπάρχουν τα σκαλιά που οδηγούν
σ’ ένα υπόγειο με παιχνίδια χαλασμένα
όσα οι άνθρωποι βαριούνται και ξεχνούν
μετά την χρήση τα φορτώνουνε σε σένα

Μου λες τα μάτια σου να μην τα αγαπώ
και να μην πάψω να πιστεύω στα δικά μου
μα αυτά τα μάτια όπου σταθώ κι όπου βρεθώ
τα έχω πίσω μου και μέσα και μπροστά μου

Μέσα στην ίριδα ανάβει μια φωτιά

που κάθε άστεγο και άνεργο ζεσταίνει 
κι η καλοσύνη τους απλώνει σαν λαδιά
να μαλακώσει μιαν ανάγκη πετρωμένη

Σ’ αυτά τα μάτια δεν υπάρχει λογική
όσο βαθιά κι αν τα κοιτάζω μ’ αγαπούνε
της ιστορίας πυρπολούν τη φυλακή
στα παραμύθια και στ’ αστέρια να με βρούνε

Μου λες τα μάτια σου να μην τα αγαπώ
και να μην πάψω να πιστεύω στα δικά μου
μα αυτά τα μάτια όπου σταθώ κι όπου βρεθώ
τα έχω πίσω μου και μέσα και μπροστά μου

Μουσική/Στίχοι: Ζούδιαρης Νίκος/Ζούδιαρης Νίκος


Να γλιστρούσες στο σκοτάδι
Να πετούσες σαν αερικό
Θα πεθάνω αυτό το βράδυ
Θα πεθάνω αν δε σε δω

Με γλυκό κρασί θα γίνω
Αργοναύτης να ‘ρθω να σε βρω
Να σε ανταμώσω λίγο
Στης ψυχής μου το βυθό

Δεν μπορώ
Ο χειμώνας με πληγώνει άλλο πια, δεν μπορώ
Δεν μπορώ
Την αυλή μου καίει το χιόνι, άλλο πια δεν μπορώ

Είσαι τ’ άγγιγμα του ανέμου
Που μου ξαφνιάζει το κορμί
Δεν σε χόρτασα ποτέ μου
Όλα ήταν μια στιγμή

Να γλιστρούσες στο σκοτάδι
Να πετούσες σαν αερικό
Θα πεθάνω αυτό το βράδυ
Θα πεθάνω αν δε σε δω

Δεν μπορώ
Ο χειμώνας με πληγώνει άλλο πια, δεν μπορώ
Δεν μπορώ
Την αυλή μου καίει το χιόνι, άλλο πια δεν μπορώ ] 2x

1979 – Ο ασυμβίβαστος
Μουσική/Στίχοι: Θωμόπουλος Ανδρέας/Θωμόπουλος Ανδρέας

Στον ύπνο μου απόψε είδα πάλι
πως ήμουνα λέει σοφός
οι άνθρωποι γύρω χορτάτοι
κοιτούσαν και βλέπανε πως

κυλούσε γλυκά η ζωή τους
αφέντες κακό πουθενά
χιλιάδες παιδιά στα ποτάμια | 2x
ψαρεύανε φως στα νερά | 2x

Στον ύπνο μου απόψε είδα πάλι
πως ήμουνα λέει σωστός
πως δεν τραγουδούσα μονάχος
κι ο φόβος φευγάτος κι αυτός

Δεν είχαν αξία τα λόγια
δεν είχε ο Ιούδας φιλιά
και το πιο περίεργο απ’ όλα | 2x
φωλιά η βουλή για πουλιά | 2x

Appendix

«Σικτίρ τσιου τσίου»

1984     
Στίχοι:  Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική:Σταμάτης Κραουνάκης
 
Πέρασ’ ο καιρός. Παιχνίδι αλλιώτικο που χάθηκε στο φως
τα μεσημέρια μίλα μου.
Μ’ όλες τις φωνές ποτέ δεν έμαθα τι σ’ έκανε να κλαις
βγαίνει η βαρκούλα.
Βγαίνει η βαρκούλα βγαίνει η βαρκούλα του ψαρά.
 
Ήλιος και βροχή 
χιλιάδες όνειρα παντρεύονται οι φτωχοί
κι εγώ σε χάνω μίλα μου
κι άκου τι θα πω 
ψηλά τα χέρια γιατί τόσο σ’ αγαπώ
και μένω αταξίδευτος
 
και τότε ρίξαμε τον κλήρο να δούμε ποιος, ποιος, ποιος
θα φαγωθεί να δούμε ποιος, ποιος, ποιος
θα τα φυλάει.
 
Νταμ, νταμ φιλίμι κοντάμ νταμ νταμ νταμ καραγάς ξεπετώ
δίπλα στον ποταμό εγώ θα βγω 
 
περνά περνά η μέλισσα με τα μελισσόπουλα.
Δεν περνάς κυρά Μαρία. Δεν περνάς.
Δε με πονάς.
 
Τι με κοιτάζεις μ’ αυτά τα μάτια
αυτό που ζήσαμε σκοτάδι και μας πνίγει
εσύ μια κούκλα στα σκαλοπάτια
κι εγώ τρενάκι που δεν πρόκειται να φύγει.
 
Πέρασ’ ο καιρός παιχνίδι αλλιώτικο που χάθηκε στο φως
τα μεσημέρια μίλα μου
 
μού `λειψες πολύ 
και στρατιωτάκι μολυβένιο, με στολή
σε περιμένω. Τίποτα.
 
Νταμ, νταμ φιλίμι κοντάμ νταμ νταμ νταμ καραγάς ξεπετώ
δίπλα στον ποταμό εγώ τανγκό.
 
Τι με κοιτάζεις μ’ αυτά τα μάτια
αυτό που ζήσαμε σκοτάδι και μας πνίγει
εσύ μια κούκλα στα σκαλοπάτια
κι εγώ τρενάκι που δεν πρόκειται να φύγει.
 
Πέρασ’ ο καιρός
Πέρασ’ ο καιρός
Πέρασ’ ο καιρός
Πέρασ’ ο καιρός

Θηβαίος Χρήστος & Θηβαίος Νίκος
Μουσική/Στίχοι: Χαλκουτσάκη Μέλπω/Χαλικιά Άλκηστις

Όταν κλαίει μια καραμέλα μην κρατάς ποτέ ομπρέλα, μην κρατάς
έχει δάκρυα όλο γλύκα, θα σου πάρουνε την πίκρα αν πονάς ] 2x

Γιατί αντάμωσαν δυο φίλοι, γιατί βγήκε το σταφύλι
γιατί γύρισε το αγόρι και παντρεύτηκε την κόρη

Όταν κλαίει μια καραμέλα ειν’ τα δάκρυά της δάκρυα χαράς

Όταν κλαίει μια καραμέλα μην κρατάς ποτέ ομπρέλα, μην κρατάς
ειν’ τα δάκρυά της γέλια, στάζουν ζάχαρη κανέλα στην καρδιά ] 2x

Γιατί αντάμωσαν δυο φίλοι, γιατί βγήκε το σταφύλι
γιατί άνθισε απόψε, μες στα μάτια η πασχαλιά

Όταν κλαίει μια καραμέλα ειν’ τα δάκρυά της δάκρυα χαράς…

1993 – Ξεσσαλονίκη
Μουσική/Στίχοι: Παυλίδης Παύλος/Παυλίδης Παύλος

Παλιά φωτογραφία
στην άδεια παραλία, σιωπή
κοιτάζω απ’ το μπαλκόνι
το δρόμο που θολώνει η βροχή

Λένε πως στη χώρα που ναυάγησες
βασιλεύουν οι μάγισσες
βουλιάζουνε στο βυθό και σε βγάζουνε στον αφρό
Λένε πως μας άφηνες στα κύματα
φυλαχτά και μηνύματα
τα βρήκανε τα παιδιά
και χαθήκανε ξαφνικά

Η πόλη σαν καράβι τα φώτα της ανάβει
γιορτή
Θυμάμαι που γελούσες, 
να μείνω μου ζητούσες παιδί

Λένε πως στη χώρα που ναυάγησες
βασιλεύουν οι μάγισσες
βουλιάζουνε στο βυθό και σε βγάζουνε στον αφρό

Λένε πως μας άφηνες στα κύματα
φυλαχτά και μηνύματα
τα βρήκανε τα παιδιά
και χαθήκανε ξαφνικά

1986
Στίχοι: Σαπφώ
Μουσική: Σπύρος Βλασσόπουλος 

Σαν άνεμος μου τίναξε ο έρωτας τη σκέψη,
σαν άνεμος που σε βουνό βελανιδιές λυγάει.
Ήρθες, καλά που έκανες, που τόσο σε ζητούσα,
δρόσισες την ψυχούλα μου, που έκαιγε ο πόθος.

Κι από το γάλα πιο λευκή,
απ’ το νερό πιο δροσερή,
κι από το πέπλο το λεπτό πιο απαλή.
Από το ρόδο πιο αγνή,
απ’ το χρυσάφι πιο ακριβή,
κι από τη λύρα πιο γλυκιά, πιο μουσική.

Πάει καιρός που κάποτε σ’ αγάπησα, Ατθίδα,
μα τότε μου `μοιαζες μικρό κι αθώο κοριτσάκι.
Συ που μαγεύεις τους θνητούς, παιδί της Αφροδίτης,
απ’ όλα το καλύτερο εσύ ’σαι το αστέρι.

Κι από το γάλα πιο λευκή…

1987
Παπακωνσταντίνου Βασίλης
Μουσική/Στίχοι: Παπακωνσταντίνου Βασίλης/Μάνου Αφροδίτη

Σαν δυο φωτάκια βραδινού αεροπλάνου
τα δυο σου μάτια και χαράζουν τον αέρα
Η αγκαλιά σου είναι σκάλα του Μιλάνου
κι εγώ απόψε έχω επίσημη πρεμιέρα

Πάρε με, πάρε με, μέσα σου να κρυφτώ
Σαν να μην έζησα πριν απ’ το βράδυ αυτό

Θέλω να δω το πρόσωπό σου ανθισμένο
να με φιλάς όλη τη νύχτα, όσο αντέξεις
Σαν φλιπεράκι γελαστό, ξετρελαμένο
σου δίνω ακόμα μία μπίλια για να παίξεις

Πάρε με, πάρε με…

Κι ύστερα ξάπλωσε κοντά μου και κοιμήσου
Εγώ θα πιάσω μια γωνίτσα στο κρεβάτι
Όχι πως έχω το κλειδί του παραδείσου
Μα σ’ αγαπώ κι αυτό νομίζω είναι κάτι

Πάρε με, πάρε με…

Θέλετε να ακούσετε ένα τραγούδι αλλά δεν υπάρχει στο πρόγραμμα?
Στο Jukebox έχουμε Λαοκρατία!

Προτείνετε το τραγούδι που θέλετε και θα το βάλουμε..

πίσω στο