1η ομάδα: Κλασικό έντεχνο | Ποίηση,Θέατρο
πίσω στο
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΣΕΙΡΗΝΑΣ Η. Λιούγκος, Ν. Γκάτσος, Μ. Χατζιδάκις
1987 – Μάνος Χατζιδάκις: Η Λαϊκή Αγορά
Λιούγκος Ηλίας
Μουσική/Στίχοι: Χατζιδάκις Μάνος/Γκάτσος Νίκος
Με τ’ άσπρο μου μαντήλι θα σ’ αποχαιρετήσω
και για να μου ‘ρθεις πίσω, στην εκκλησιά θα μπω
Θ’ ανάψω το καντήλι και το κερί θα σβήσω
τα μάτια μου θα κλείσω και θα σ’ ονειρευτώ
Γιατί ‘σαι λυπημένο και δε μιλάς κι εσύ
πουλί ταξιδεμένο σε μακρινό νησί
Είχα τα δύο σου χείλη παντοτινό μου ταίρι
μα της καρδιάς τ’ αστέρι μην παίρνεις από δω
Σου χάρισα κοχύλι να το κρατάς στο χέρι
ως τ’ άλλο καλοκαίρι που θα σε ξαναδώ
ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ Μ. Θεοδωράκης, Γ. Θεοδωράκης, Μ. Θεοδωράκης
Όμορφη πόλη ( Θα γίνεις δικιά μου ) – 1966
Στίχοι: Γιάννης Θεοδωράκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Όμορφη πόλη φωνές μουσικές
απέραντοι δρόμοι κλεμμένες ματιές
ο ήλιος χρυσίζει χέρια σπαρμένα
βουνά και γιαπιά πελάγη απλωμένα
Θα γίνεις δικιά μου πριν έρθει η νύχτα
τα χλωμά τα φώτα πριν ρίξουν δίχτυα
θα γίνεις δικιά μου
Θα γίνεις δικιά μου πριν έρθει η νύχτα
τα χλωμά τα φώτα πριν ρίξουν δίχτυα
θα γίνεις δικιά μου
Η νύχτα έφτασε τα παράθυρα κλείσαν
η νύχτα έπεσε οι δρόμοι χαθήκαν
ΜΙΑ ΠΑΝΑΓΙΑ Λ. Παππάς, Ν. Γκάτσος, Μ. Χατζιδάκις
Μια Παναγιά
1965 – Μάνος Χατζιδάκις - Πρώτη Εκτέλεση
Παππάς Λάκης
Μουσική/Στίχοι: Χατζιδάκις Μάνος/Γκάτσος Νίκος
Μια Παναγιά, μιαν αγάπη μου έχω κλείσει
σ’ ερημοκλήσι αλαργινό
Κάθε βραδιά της καρδιάς την πόρτα ανοίγω
κοιτάζω λίγο και προσκυνώ
Πότε θα ’ρθει, πότε θα ’ρθει το καλοκαίρι
Πότε τ’ αστέρι θ’ αναστηθεί
Να σου φορέσω στα μαλλιά χρυσό στεφάνι
σαν πυροφάνι σ’ ακρογιαλιά
Μια Παναγιά, μιαν αγάπη μου έχω κλείσει
σ’ ερημοκλήσι αλαργινό
Κάθε βραδιά της καρδιάς την πόρτα ανοίγω
δακρύζω λίγο και προσκυνώ
Μια Παναγιά..
ΚΕΜΑΛ Α. Καγιαλόγλου, Ν. Γκάτσος, Μ. Χατζιδάκις
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις – 1993
Ακούστε την ιστορία του Κεμάλ ενός νεαρού πρίγκιπα, της ανατολής απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού, που νόμισε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.
Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό
ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό
στη Μοσσούλη, τη Βασσόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.
Κι ένας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί.
τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ’ αλλάξουν οι καιροί.
Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά
ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά
απ’ τον Τίγρη στον Ευφράτη, απ’ τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.
Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει την θηλιά
μαύρο μέλι μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.
Με δύο γέρικες καμήλες μ’ ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί.
πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ’ αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.
Σ’ ένα μήνα σ’ ένα χρόνο βλέπουν μπρος τους τον Αλλάχ
που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
«νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί,
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»
Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ
Καληνύχτα…
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΟΥ ΝΑ ΕΙΜ’ ΕΓΩ Α. Καγιαλόγλου, Ν. Γκάτσος, Μ. Χατζιδάκις
Καγιαλόγλου Αλίκη – 1993 – Αντικατοπτρισμοί
Μουσική/Στίχοι: Χατζιδάκις Μάνος/Γκάτσος Νίκος
Πάλι μεγάλα λόγια κι υπερβολές
πάλι μεγάλα λόγια μου ξαναλές
Όποιος χωρίς δαιμόνους δαιμονίζεται, πάει μια δεξιά, μια αριστερά
Ποτέ δεν πάει μπροστά
Λόγια γνωστά και ίδια λόγια αδειανά
ατέλειωτα ταξίδια στο πουθενά
Όποιος χωρίς ανέμους ανεμίζεται, πάει μια ψηλά, μια χαμηλά
Ποτέ δεν πάει σωστά
Αν μ’ αγαπάς κι αν θες να σ’ αγαπώ
Σταμάτα να σκορπάς το άνθος σου και τον καρπό
Μαζί μου θέλω σεμνά να περπατάς, αλλού να μην κοιτάς
Ο κόσμος σου να είμαι εγώ
Πάλι μεγάλα λόγια κι υπερβολές, πάλι μεγάλα λόγια μην ξαναλές
Όποιος χωρίς φεγγάρια φεγγαριάζεται, πάει μια κρυφά, μια φανερά
Ποτέ δεν πάει στρωτά
Αν μ’ αγαπάς κι αν θες να σ’ αγαπώ
Σταμάτα να σκορπάς το άνθος σου και τον καρπό
Μαζί μου θέλω σεμνά να περπατάς, αλλού να μην κοιτάς
Ο κόσμος σου να είμαι εγώ
Ο ΓΙΑΝΝΗΣ Ο ΦΟΝΙΑΣ Μ. Μητσιάς, Ν. Γκάτσος, Μ. Χατζιδάκις
Ο Γιάννης ο φονιάς
1976 – Αθανασία
Μητσιάς Μανώλης
Μουσική/Στίχοι: Χατζιδάκις Μάνος/Γκάτσος Νίκος
Ο Γιάννης ο φονιάς, παιδί μιας πατρινιάς
κι ενός μεσολογγίτη
Προχτές την Κυριακή μετά απ’ τη φυλακή
επέρασ’ απ’ το σπίτι
Του βγάλαμε γλυκό, τού βγάλαμε και μέντα | 2x
μα για το φονικό δεν είπαμε κουβέντα | 2x
Μονάχα το Φροσί με δάκρυ θαλασσί
στα μάτια τα μεγάλα
Τού φίλησε βουβά τα χέρια τ’ ακριβά
και βγήκε από τη σάλα
Δεν μπόρεσε κανείς τον πόνο της ν’ αντέξει | 2x
Κι ούτε ένας συγγενής να πει δεν βρήκε λέξη | 2x
Κι ο Γιάννης ο φονιάς στην άκρη της γωνιάς
με του καημού τ’ αγκάθι
Θυμήθηκε ξανά φεγγάρια μακρινά
και τ’ όνειρο που εχάθη
ΟΔΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ Γ. Μαρίνος, Μ. Χατζιδάκις, Μ. Χατζιδάκις
– 1962
Στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Κάθε κήπος έχει μια φωλιά για τα πουλιά.
Κάθε δρόμος έχει μια καρδιά για τα παιδιά.
Μα κυρά μου εσύ, σαν τι να λες με την αυγή
και κοιτάς τ’ αστέρια που όλο πέφτουν σαν βροχή.
Δώσ’ μου τα μαλλιά σου να τα κάνω προσευχή,
για να ξαναρχίσω το τραγούδι απ’ την αρχή.
Κάθε σπίτι κρύβει λίγη αγάπη στη σιωπή.
Μα ένα αγόρι έχει την αγάπη για ντροπή.
ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΕΙΝΑΙ ΚΟΚΚΙΝΟ Ζ. Φυτούση, Μ. Χατζιδάκις, Μ. Χατζιδάκης
1955 – Στέλλα
Βέμπο Σοφία
Μουσική/Στίχοι: Χατζιδάκις Μάνος/Χατζιδάκις Μάνος
Το φεγγάρι είναι κόκκινο, το ποτάμι είναι βαθύ
κι η αγάπη μου στα χέρια σου είναι κάτασπρο πουλί ] 2x
Το φεγγάρι είναι πράσινο, το ποτάμι είναι γαλάζιο
Έλα αγάπη μου και χόρεψε ίσαμε αύριο το πρωί ] 2x
Το φεγγάρι πήγε κι έπεσε στο ποτάμι το βαθύ
κι η αγάπη μου κιτρίνισε σαν τη φλόγα στο κερί
Έλα αγάπη μου και χόρεψε ίσαμε αύριο το πρωί ] 2x
Το φεγγάρι πήγε κι έπεσε…
ΚΟΥΤΣΗ ΚΙΘΑΡΑ Δήμητρα Γαλάνη, Μάνος Λοΐζος / Λευτέρης Παπαδόπουλος
– 1971
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Τέσσερα πόδια δυνατά και μια κουτσή κιθάρα
Νάχαμε τώρα δυο τσιγάρα και δύο για μετά
Νάχαμε τώρα δυο τσιγάρα και δύο για μετά
Θάταν ο κόσμος μαγικός, παράδεισος η πλάση
Στου φεγγαριού το τάσι καφές βαρύ-γλυκός
Στου φεγγαριού το τάσι καφές βαρύ-γλυκός
Νάχαμε, λέει, ένα σουγιά κι ένα διπλό καρβέλι
Νάχαμε και δυο στάλες μέλι, να γλύκαιν’ η καρδιά
Νάχαμε και δυο στάλες μέλι, να γλύκαιν’ η καρδιά
Θάταν ο κόσμος μαγικός…
Ένας γαλάζιος ουρανός, παράθυρο και σκέπη
Νάχαμε τρεις δραχμές στη τσέπη και τρεις ο διπλανός
Νάχαμε τρεις δραχμές στη τσέπη και τρεις ο διπλανός
Θάταν ο κόσμος μαγικός…
Στου φεγγαριού το τάσι καφές βαρύ-γλυκός
ΑΔΙΕΞΟΔΟ Α.Ιωαννίδης,
Ιωαννίδης Αλκίνοος – 1999 – Ανεμοδείκτης
Μουσική/Στίχοι: Ιωαννίδης Αλκίνοος/Ιωαννίδης Αλκίνοος
Δεν έχω τι να τραγουδήσω, τι να πω
Είν’ η φωνή μου ένα σήμα από καπνό
Κι έτσι για πάντα λέω το στόμα μου να κλείσω
Για τίποτα άλλο να μην ξαναμιλήσω
Μα πάλι πως θα ζήσω
Μες σε σχολεία μέσα σε πανεπιστήμια
Μέσα σε ωδεία σε στρατούς και γυμναστήρια
πέρασα χρόνια άλλος μπήκα κι άλλος βγήκα
Κι έχω τη μόρφωση για όπλο και για προίκα
Και ένσημα για το ΙΚΑ
Φεύγει η ζωή τελειώνει σαν σεντόνι φανερώνει
Ότι αγαπούσα και το άφησα ότι μισούσα και το κράτησα
Φεύγει η ζωή τελειώνει σαν σεντόνι ξεδιπλώνει
Τον εαυτό μου που τον ξέχασα τον μέσα μου κόσμο που έχασα
Με τέτοια που ‘χω ψυχολογία πως θα βγω στη συναυλία
Πάρε τα πάνω σου μικρέ πάρε τα πάνω σου
Πάρε μολύβι κι έλα κάθισε στο πιάνο σου
Και φτιάξε πάλι την αρχαία συνταγή
Μ’ ένα τραγούδι να γλυκάνεις τη ψυχή
Μ’ άραγε θα μου βγει;
Πρέπει να αδειάσεις το κεφάλι σου απ’ τις σκέψεις
Μήπως μπορέσεις τελικά να το αντέξεις
Αυτά μου είπαν κάποιοι φίλοι χτες το βράδυ
Μα εγώ το μόνο που ζητούσα ήταν το χάδι
Τη μια τους νότα στο σκοτάδι
Φεύγει η ζωή τελειώνει σαν σεντόνι φανερώνει
Ότι αγαπούσα και το άφησα ότι μισούσα και το κράτησα
Φεύγει η ζωή τελειώνει σαν σεντόνι ξεδιπλώνει
Τον εαυτό μου που τον ξέχασα τον μέσα μου κόσμο που έχασα
Με τέτοια που ‘χω ψυχολογία πως θα βγω στη συναυλία
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ Γιάννης Κότσιρας, Ε.Ρεμπούτσικα. Α.Δαβαράκης
ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΓΚΑΤΣΟ Τ. Τσανακλίδου, Γ.Ανδρέου,
ΜΑΡΚΟΣ ΚΑΙ ΑΝΝΑ Χ.&Π. Κατσιμίχας, Χ.&Π. Κατσιμίχας (απόδοση), L. Dalla.
Αδελφοί Κατσιμίχα
Μουσική/Στίχοι: Dalla Lucio/Αδελφοί Κατσιμίχα
Άννα όπως τόσες άλλες, Άννα όμορφη Άννα
Άννα με το βλέμμα που σβήνει, μυγιάγγιχτη Άννα
Θα φύγει κάποτε θα φύγει. Της συνοικίας το αστέρι
Η Άννα με τις φιλενάδες κλείνει τα μάτια και το ξέρει
Ο Μάρκος μες στα ρούχα του που πλέει, ο Μάρκος μια καρδιά που καίει
Με τη μάνα και την αδερφή του, και την άχαρη ζωή του
Μα όταν νυχτώνουνε οι δρόμοι, τρέχει να βρει τη συμμορία
Ο Μάρκος με τους κολλητούς, ο Μάρκος τσαμπουκάς στη συνοικία
Το φεγγάρι μια μπάλα στ’ ουρανού το μπιλιάρδο
Και τ’ αστέρια αμέτρητα στου φλίπερ το τζάμι
Ο Μάρκος σ’ ένα μπαρ, δεν ξέρει που να πάει
Ένα ξεκλείδωτο γκάζι βουτάει και για την πόλη τραβάει
Σαββάτο η Άννα πάει για χορό, ο Μάρκος στην πίστα καλπάζει
Το χορευτάδικο είναι φριχτό, μια αδερφή με πάθος τον κοιτάζει
Μα πες μου εσύ που όλα τα ξέρεις, ποιος είναι ο δρόμος για τ’ αστέρια
Κοιτάζονται, μιλάνε, γελάνε, μιλάνε με τα χέρια και αρχίζουν να πετάνε
Αγκαλιά μες στη ζαλάδα. Σαν κωμωδία αμερικάνικη πέρασε και τούτη η βδομάδα
Μα η Αμέρικα μακραίνει. Στην άλλη όχθη της σελήνης
Κυνηγώντας τους ζυγώνει μ’ ένα γέλιο που το αίμα τους παγώνει
Το φεγγάρι απλώνει, τους πιάνει απ’ τον ώμο
Μ’ ένα μάτσο αστέρια κατεβαίνει στο δρόμο
Άρρωστο φεγγάρι, στο δρόμο χύνεται
Ένα σκυλί που περνάει, γαβγίζει, και ξε-κου-μπί-ζεται
Η Άννα θέλει να πεθάνει. Ο Μάρκος ονειρεύεται άλλα μέρη
Κάποιος τους είδε να γυρίζουν χέρι με χέρι…
ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΚΥΡΙΕ ΜΕΝΕΞΕ Ελ. Βιτάλη, Ο. Ελύτης, Δ. Λάγιος.
( Το τραγούδι του κοριτσιού ) – 1982
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Δημήτρης Λάγιος
Δύο συ και τρία γω, πράσινο πεντόβολο
μπαίνω μέσα στον μπαξέ, γεια σου κύριε μενεξέ.
Σιντριβάνι και νερό και χαμένο μου όνειρο.
Τζίντζιρας τζιντζίρισε το ροδάνι γύρισε.
Χοπ αν κάνω δεξιά, πέφτω πάνω στη ροδιά.
Χοπ αν κάνω αριστερά, πάνω στη βατομουριά.
Το `να χέρι μου κρατεί, μέλισσα θεόρατη
τ’ άλλο στον αέρα πιάνει πεταλούδα που δαγκάνει
ΠΡΩΙΝΟ ΤΣΙΓΑΡΟ Χ. Αλεξίου, Α. Αλκαίος, Ν. Μαυρουδής
Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΟΥΡΙ Δ. Γαλάνη, Ν. Γκάτσος, Μ. Χατζιδάκις
Η μπαλάντα του Ούρι
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις – 1983
Ουρανέ, όχι δε θα πω το ναι ουρανέ, φίλε μακρινέ
πώς να δεχτώ άλλης αγκαλιάς τη στοργή
πώς να δεχτώ, μάνα μου είναι η γη
πώς ν’ αρνηθώ της ζωής το φως το ξανθό
αχ ουρανέ πόνε μακρινέ
Κάθε δειλινό κοιτώ τον ουρανό, το γαλανό
κι ακούω μια φωνή, καμπάνα γιορτινή να με παρακινεί
Κάθε Κυριακή μου λέει να πάω εκεί, εκεί, εκεί
που χτίζουνε φωλιά αλλόκοτα πουλιά στου ήλιου τα σκαλιά
Ουρανέ, όχι δε θα πω το ναι ουρανέ, φίλε μακρινέ
πώς να δεχτώ άλλης αγκαλιάς τη στοργή
πώς να δεχτώ, μάνα μου είναι η γη
πώς ν’ αρνηθώ της ζωής το φως το ξανθό
αχ ουρανέ πόνε μακρινέ
Κάθε δειλινό κοιτώ τον ουρανό, το γαλανό
και μια φωνή τρελή σαν χάδι κι απειλή
κοντά της με καλεί
Κάθε Κυριακή μου λέει να πάω εκεί, εκεί, εκεί
μου τάζει ωκεανούς κομήτες φωτεινούς
και ό,τι βάζει ο νους
Ουρανέ, όχι δε θα πω το ναι ουρανέ, φίλε μακρινέ
πώς να δεχτώ άλλης αγκαλιάς τη στοργή
πώς να δεχτώ, μάνα μου είναι η γη
πώς ν’ αρνηθώ της ζωής το φως το ξανθό
αχ ουρανέ πόνε μακρινέ
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ Α. Καγιαλόγλου, Ν. Γκάτσος, Μ. Χατζιδάκις
Το τραγούδι του δρόμου – 1993
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Μαριάννα C
Όλα τα σπίτια είν’ αδειανά, γεμάτοι οι δρόμοι
τι ρωτάν οι τροχονόμοι τι συμβαίνει εδώ
Κι έτσι τυχαία σύσσωμη η τροχαία μπήκε στο χορό
Όλοι χορεύουν απόψε, τραγουδάνε όλοι
στη μεγάλη ετούτη πόλη κι είναι Κυριακή
Γίνανε φίλοι αγγέλοι και διαβόλοι με τη μουσική
Με το φεγγάρι που λάμπει τώρα σα μπαλόνι
το παιδί γελά, θυμώνει, και κοιτά ψηλά
και κάθε νύχτα απ’ το παλιό μπαλκόνι το πετροβολά
Με τη βεντάλια στο’ να του χέρι για σημαία
κάποια γριά ρωτά παρέα μ’ άλλες έξι εφτά
ποιος έχει βγάλει πάλι απ’ τα λαθραία σίγουρα λεφτά
Τόσος κόσμος πού πηγαίνει τι συμβαίνει τι συμβαίνει τι
Μάχη, πόλεμος, ειρήνη τι θα γίνει τι θα γίνει τι
Όλοι κι όλα μοιάζουν ένα σαν εσένα, σαν εμένα
στης ζωής την πιο τρελή γιορτή
Αεροπλάνα πετάνε χαμηλά με χάρη και μ’ ανεμελιά
σα γλάροι στην ακρογιαλιά
ψάχνει το ταίρι της να βρει, μακάρι, κάθε κοπελιά
Το πανηγύρι ετούτο θα τελειώσει όμως μαγεμένος
θα’ν ο κόσμος η καρδιά κι ο νους
Μ’ ένα τραγούδι πάντα ανοίγει ο δρόμος για τους ουρανούς
ΠΑΕΙ ΕΦΥΓΕ ΤΟ ΤΡΕΝΟ Ζ. Φυτούση, Ν. Γκάτσος, Μ. Χατζιδάκις
Πάει έφυγε το τρένο
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Σβήνει τ’ αστέρι του βοριά στην ανηφοριά
κι ένα ποτάμι φωτεινό κυλάει στον ουρανό
Κοιμούνται ακόμα τα παιδιά κάτω απ’τη ροδιά
Και μ’ένα δάκρυ μου θολό τα μάτια τους φιλώ
Πάει έφυγε το τρένο, έφυγες κι εσύ
σταλαγματιά χρυσή
πάει χάθηκε το τρένο, χάθηκες κι εσύ
σε γαλανό νησί
Πήρες απ’ το καλοκαίρι στο μικρό σου χέρι
το λαμπερό τ’ αστέρι και πήγες σ’ άλλη γη
μ’ όνειρα κι εγώ πηγαίνω να σε περιμένω
νερό σταματημένο σε δροσερή πηγή
Πάει έφυγε το τρένο έφυγες κι εσύ
σταλαγματιά χρυσή
ΗΡΘΕ ΒΟΡΙΑΣ ΗΡΘΕ ΝΟΤΙΑΣ Μ. Λαμπράκης, Γ. Αραβαντινός, Μ. Χατζιδάκις
ΕΛΑ ΣΕ ΜΕΝΑ Β. Λέκκας, Ν. Γκάτσος, Μ. Χατζιδάκις
Έλα σε μένα
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις – 1982
Αν κουραστείς απ’ τους ανθρώπους κι ειν’ όλα γύρω γκρεμισμένα,
μην πας ταξίδι σ’ άλλους τόπους, έλα σε μένα, έλα σε μένα.
Κι αν πέσει απάνω σου το βράδυ με τ’ άστρα του τ’ απελπισμένα,
μη φοβηθείς απ’ το σκοτάδι, έλα σε μένα, έλα σε μένα.
Έλα και γείρε το κεφάλι στα χέρια μου τ’ αγαπημένα,
να ζήσεις τ’ όνειρο και πάλι, έλα σε μένα, έλα σε μένα.
Κι αν δεις καράβια να σαλπάρουν κι αν δεις να ξεκινάνε τρένα,
μην πεις μαζί τους να σε πάρουν, έλα σε μένα, έλα σε μένα.
Έχω μια θάλασσα σμαράγδια μ’ αγάπη κι ήλιο κεντημένα
για την καρδιά σου πού `ναι άδεια έλα σε μένα έλα σε μένα.
Έλα και κάθισε δεξιά μου σαν ξεχασμένος αδερφός,
να μοιραστείς τη μοναξιά μου και να σου δώσω λίγο φως.
ΟΧΙ, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΜΕ Θ. Ανδρεάδης, Γ. Χρονάς, Γ. Μαρκόπουλος
Το στρείδι και το μαργαριτάρι
Στίχοι: Κωστής Σκαλιώρας
Μουσική: Χρήστος Λεοντής – 1975
Ο νιός αφέντης απ’ το Τούνεζι,
μαύρος σαν του βυθού το στρείδι
αυτός που πιάστηκε στα δίχτυα του έρωτα
είχε ένα μάτι, μάτι, μάτι
είχε ένα μάτι σαν αχάτη
Αυτός που πιάστηκε στα δίχτυα του έρωτα,
που πιάστηκε στα δίχτυα του έρωτά της.
Λευκή, λευκότερη κι απ’ την αυγή
Η Λεωνόρα, ινφάντη απ’ την Καστίλη
Το δέρμα της λουλούδι της μανόλιας
τ’ αυτάκι της σαν το κοχύλι
στα δίχτυα πιάστηκε κι αυτή του έρωτα
στα δίχτυα πιάστηκε κι αυτή του έρωτά του,
του νιού από το Τούνεζι,
μαύρου σαν του βυθού το στρείδι
που γίνεται χλωμός μόλις τη δει.
Το στρείδι ανοίγει, ανοίγει τρυφερά
και έπειτα μέσα του την κλείνει
λευκή, λευκότερη κι απ’ την αυγή
με χείλη που έτρεμαν πολύ
εκείνη τον γλυκοφιλεί.
Μα παραμόνευαν απ’ το Καστέλι
οι τρεις δικοί της αδελφοί
αστράψαν ξαφνικά τα βέλη
κι ο νιός από το Τούνεζι
πάει τον κατάπιε η θάλασσα.
Μαύρος σαν στρείδι αυτός μαζί της
στην άβυσσο κατρακυλά
Με την καλή του αγκαλιά,
τη σεντεφένια κοπελιά
Στης θάλασσας τα βάθη ο μαύρος
σα στρείδι έμεινε κλειστό
Κι εκείνη έγινε μαργαριτάρι
Χλωμότερο απ’ το θάνατο.
ΤΟ ΣΤΡΕΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ Κωστής Σκαλιώρας, Χ. Λεοντής
Το στρείδι και το μαργαριτάρι
Στίχοι: Κωστής Σκαλιώρας
Μουσική: Χρήστος Λεοντής – 1975
Ο νιός αφέντης απ’ το Τούνεζι,
μαύρος σαν του βυθού το στρείδι
αυτός που πιάστηκε στα δίχτυα του έρωτα
είχε ένα μάτι, μάτι, μάτι
είχε ένα μάτι σαν αχάτη
Αυτός που πιάστηκε στα δίχτυα του έρωτα,
που πιάστηκε στα δίχτυα του έρωτά της.
Λευκή, λευκότερη κι απ’ την αυγή
Η Λεωνόρα, ινφάντη απ’ την Καστίλη
Το δέρμα της λουλούδι της μανόλιας
τ’ αυτάκι της σαν το κοχύλι
στα δίχτυα πιάστηκε κι αυτή του έρωτα
στα δίχτυα πιάστηκε κι αυτή του έρωτά του,
του νιού από το Τούνεζι,
μαύρου σαν του βυθού το στρείδι
που γίνεται χλωμός μόλις τη δει.
Το στρείδι ανοίγει, ανοίγει τρυφερά
και έπειτα μέσα του την κλείνει
λευκή, λευκότερη κι απ’ την αυγή
με χείλη που έτρεμαν πολύ
εκείνη τον γλυκοφιλεί.
Μα παραμόνευαν απ’ το Καστέλι
οι τρεις δικοί της αδελφοί
αστράψαν ξαφνικά τα βέλη
κι ο νιός από το Τούνεζι
πάει τον κατάπιε η θάλασσα.
Μαύρος σαν στρείδι αυτός μαζί της
στην άβυσσο κατρακυλά
Με την καλή του αγκαλιά,
τη σεντεφένια κοπελιά
Στης θάλασσας τα βάθη ο μαύρος
σα στρείδι έμεινε κλειστό
Κι εκείνη έγινε μαργαριτάρι
Χλωμότερο απ’ το θάνατο.
ΠΑΜΕ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ Ν. Μούσχουρη, Ν. Περγιάλης – Γ. Εμιρζάς, Μ. Χατζιδάκις
Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι – 1961
Στίχοι: Νότης Περγιάλης & Γιώργος Εμιρζάς
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Τρεις μέρες χώ-, τρεις μέρες χώρισα από σένα
Τρεις νύχτες μέ-, τρεις νύχτες μένω μοναχή
σαν τα πουλιά που στέκουν τώρα δακρυσμένα
όταν τα βρέ-, όταν τα βρέχουν οι ουρανοί | 2x
Διώξε τη λύπη παλικάρι Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι | 2x
Πώς να βγω και, πώς να βγω και να περπατήσω
Τα λόγια του, τα λόγια του να θυμηθώ
Με το φεγγάρι πώς, αχ πώς να τραγουδήσω
Με το φεγγάρι πώς να παρηγορηθώ
Διώξε τη λύπη…
ΦΕΡΤΕ ΜΟΥ ΕΝΑ ΜΑΝΤΟΛΙΝΟ Ζ. Φυτούση, Μ. Χατζιδάκις, Μ. Χατζιδάκης
Το μαντολίνο
1961 – Απόψε αυτοσχεδιάζουμε
Φυτούση Ζωή
Μουσική/Στίχοι: Χατζιδάκις Μάνος/Χατζιδάκις Μάνος
Φέρτε μου ένα μαντολίνο, για να δείτε πώς πονώ
Κι ύστερα θα γίνω κρίνο κι ύστερα πια θα χαθώ
Τι με νοιάζει κι αν χαθώ, αφού θα ’χω γίνει κρίνο | 2x
Φέρτε μου ένα μαντολίνο | 2x
Το παιδί που μ’ αγαπάει όλο θέλει να ρωτά
τι σημαίνει Κυριακή
Σκέφτομαι γιατί ρωτάει και φοβάμαι ότι ξεχνά
πως τον είδα Κυριακή
Φέρτε μου ένα μαντολίνο…
Το παιδί που μ’ αγαπάει όλο θέλει να ρωτά
πού πηγαίνουν τα πουλιά
Μα το δάκρυ μου κυλάει και καθώς αυτός κοιτά
τον σκεπάζω με φιλιά
Φέρτε μου ένα μαντολίνο…
ΑΡΝΗΣΗ Γ. Μπιθικώτσης, Μ.Θεοδωρακης, Γ.Σεφέρης
Άρνηση ( Στο περιγιάλι το κρυφό ) – 1962
Στίχοι: Γιώργος Σεφέρης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Στο περιγιάλι το κρυφό
κι άσπρο σαν περιστέρι
διψάσαμε το μεσημέρι,
μα το νερό γλυφό
Πάνω στην άμμο την ξανθή
γράψαμε τ’ όνομά της
Ωραία που φύσηξε ο μπάτης
και σβήστηκε η γραφή.
Με τι καρδιά, με τι πνοή,
τι πόθους και τι πάθος
πήραμε τη ζωή μας· λάθος!
κι αλλάξαμε ζωή.
ΒΡΟΧΗ ΜΟΥ Χ.Θηβαίος,
Βροχή μου
Θηβαίος Χρήστος – 1996 – Μέρες αδέσποτες
Μουσική/Στίχοι: Θηβαίος Χρήστος/Θηβαίος Χρήστος
Βρέχει κι εγώ τυλίχτηκα
σ’ αυτή την αγκαλιά
στα σκουριασμένα σύννεφα στα φύλλα
στης βρεγμένης γης τη μυρωδιά
Ας ήτανε να πνιγώ σα μια σταγόνα
μέσα στα χείλια σου εγώ βροχή μου
σκέπασε αυτή τη γωνιά
τούτο το σώμα που διψά
Ας ήτανε να πνιγώ σα μια σταγόνα
μέσα στα χείλια σου εγώ βροχή μου
σκέπασε αυτή τη γωνιά
τούτο το σώμα που διψά
Βρέχει και στους καταυλισμούς
χορεύουν τα παιδιά
στάζει ο θεός στις προσευχές στο ντέφι
στις καρδιές στα πόδια τα γυμνά
Ας ήτανε να πνιγώ σα μια σταγόνα…
Ήρθες βροχή μου κι άλλαξες
το δρόμο και το νου
και βούλιαξε το βήμα μου ποτάμι
κι άθελά μου με τραβάς αλλού
Ας ήτανε να πνιγώ σα μια σταγόνα…
ΕΙΣΑΙ ΕΝΑΣ ΔΙΑΒΟΛΟΣ Β.Γερμανός
Είσαι ένας διάβολος
Artist : Βαγγέλης Γερμανός
Composer : Γερμανός Βαγγέλης
Writer : Γερμανός Βαγγέλης
Όλο το βράδυ σαν σκυλί σε καρτερώ
Το ρημαγμένο μου κορμί να ζωντανέψεις
Κόντρα στο ψέμα σου παλεύω με τις λέξεις
Είσ’ ένας διάβολος, είσ’ ένας διάβολος
Με την αγάπη μου σου κάπνισε να παίξεις
Είσ’ ένας διάβολος που ροκανίζει το φτωχό μου το μυαλό
Σκαρφαλωμένη στο ψηλό σου το σκαμνί
Το φιλντισένιο σου τσιγάρο σ’ ένα τάσι
Σ’ όποιον νομίζεις πως μπορεί να σε χορτάσει
Το μάτι παίζεις, το μάτι παίζεις
Κι όταν στα πόδια σου γυμνός θα ξαποστάσει
Σαν αμαζόνα του λογχίζεις το κορμί
Ω! πώς φοβάμαι τον ψηλό με τα γυαλιά
Υπνωτισμένα σε κοιτούσε χίλια βράδια
Λεφτά και ρούχα ξεφορτώθηκε στα ζάρια
Για το χατίρι σου, για το χατίρι σου
Από τα κρύσταλλα του νου ως τα σκοτάδια
Απογειώθηκε και μπήκε σε τροχιά
Μα όμως πρόσεξε κι εσύ να μη βρεθείς
Στην εξορία που με δίκασες να ζήσω
Πόρτες θα κλείνουνε καθώς θα μένεις πίσω
Χωρίς αγάπη, χωρίς αγάπη
Τα ανεξίτηλα σημάδια σου θα σβήσω
Σα χαλικάκι μες στο ρεύμα θα χαθείς
ΕΚΔΡΟΜΗ Π. Κατσιμίχας – Αρλέτα, Αρλέτα, Π. Κατσιμίχας
Εκδρομή
1991 – Άσε τα κρυφά κρυμμένα
Κατσιμίχας Πάνος & Αρλέτα
Μουσική/Στίχοι: Αδελφοί Κατσιμίχα/Αρλέτα
Δε θέλω εγώ από σένα παραμυθάκια να μού πεις
Λόγια μεγάλα και ψέματα
Δε θέλω εγώ από σένα παραμυθάκια να μού πεις
Πράγματα της νύχτας και μπερδέματα
Εγώ από σένα θέλω μόνο μια εκδρομή
μια αναπνοή, στο φως μια διαδρομή
Εγώ από σένα θέλω μόνο τ’ όνειρο
Σημερινό κι άσε τ’ αύριο γι αύριο
Σολο:
Δε θέλω εγώ από σένα τίποτα να ’ναι πιο βαρύ
απ’ το φτεράκι μιας μέλισσας
Δε θέλω εγώ από σένα τίποτα να ’ναι πιο βαρύ
απ’ τον αφρό της άγριας θάλασσας
Εγώ από σένα θέλω μόνο μια εκδρομή
μια αναπνοή, στο φως μια διαδρομή
Εγώ από σένα θέλω μόνο τ’ όνειρο
Σημερινό κι άσε τ’ αύριο γι αύριο
ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ Β. Λέκκας, Μ.Μπουρμπούλης Μ. Χατζιδάκις,
Το παιδί από την Κρήτη
1980 – Δελτίο καιρού
Δημητριάδη Μαρία
Μουσική/Στίχοι: Χατζιδάκις Μάνος/Μπουρμπούλης Μιχάλης
Το παιδί από την Κρήτη που το λέγανε Κοσμά
το δικάσανε μια Τρίτη σε ισόβια δεσμά
Ήταν κρύο το φεγγάρι, κρύο, αλουμίνιο
σαν τα βράδια του Γενάρη πάνω από τ’ Αγρίνιο
Στο ποτήρι το κρασί του έμεινε ατελείωτο
Του ’καναν τα χρόνια χιόνια και τον βίο αβίωτο
Παραπεταμένος είσαι μάγκα μου σε μια γωνιά
Γεια σου κόσμε σιδερένιε, γεια σου χάρτινε ντουνιά
Έγραφε σε κάθε τοίχο άλλο ένα τετράμηνο
Να ’σουνα ζωή βροχούλα, να ’μουνα κυκλάμινο
Θάνατος μες στο κορμί του έφτασε ανοιξιάτικα
και χτυπούσαν οι καμπάνες σαν τρελές νυχτιάτικα
ΜΗ ΓΥΡΙΣΕΙΣ Πάνος & Χάρης Κατσιμίχας, – Β. Μπετίνη, Τ. Μπουρμάς.
Μη γυρίσεις
Αδελφοί Κατσιμίχα
Μουσική/Στίχοι: Μπουρμάς Τάκης/Αδελφοί Κατσιμίχα & Μπετίνη
Για θυμήσου καλά
Μήπως έχεις χαθεί μέσα σε δρόμους που καίνε
Βάλε εσύ μια φωνή
Και αν δεν είμαι εκεί Χάρη να μη με λένε
Δεν είναι η ανάγκη
Δεν είναι η μοναξιά που εκεί θα με φέρει
Έχω αντέξει πολλά
Δε με ξέρεις καλά κανείς δε με ξέρει
Μη γυρίσεις, τίποτα μη ζητήσεις
Για ένα βράδυ μη με χαραμίσεις
Μη γυρίσεις, τίποτα μη ζητήσεις
Για ένα βράδυ μη με χαραμίσεις
Μπαίνω μες στη σκιά
Με τυφλώνει το φως, μ’ αρρωσταίνουν οι λέξεις
Έχω βαρεθεί
Δε θέλω να εξηγώ πρέπει εσύ να διαλέξεις
Όμως στο λέω ξανά
Μήπως έχεις χαθεί μέσα σε δρόμους που καίνε
Βάλε εσύ μια φωνή
Και αν δεν είμαι εκεί Χάρη να μη με λένε
Μη γυρίσεις…
Ο ΚΗΠΟΥΡΟΣ Βαγγέλης Γερμανός, Βαγγέλης Γερμανός, Βαγγέλης Γερμανός.
Ο κηπουρός
Γερμανός Βαγγέλης
Μουσική/Στίχοι: Γερμανός Βαγγέλης/Γερμανός Βαγγέλης
Θα ’θελα να, θα ’θελα να ’μουν κηπουρός
σ’ ένα κοραλλένιο κήπο στο βυθό
Γέρο-πουρός θαυματοποιός
με τα στοιχειά της νύχτας να μεθώ
Θα ’θελα να, θα ’θελα να ’μουν παπουτσής
Το χρόνο να μετρώ με το σφυρί
το γυάλινο γοβάκι της
να κρύψω και κανείς να μην το βρει
Βάλε βήμα κι έλα στο χορό
Γέλα και συ, αγαπούλα χρυσή
Βάλε βήμα κι έλα στο χορό
το δάκρυ σου είναι το δικό μου αθάνατο νερό
Θα ’θελα να, θα ’θελα να ’μουν κυνηγός
χαμένος σ’ ένα δάσος μαγικό
σαν τον Ορφέα το μουσικό
από τις μάγισσες να φαγωθώ
Μ’ αφού δεν εί-, μ’ αφού δεν είμαι κυνηγός
ας ήμουν της αγάπης μας φρουρός
Μ’ αφού δεν είμαι κυνηγός
ας γίνω στην ποδιά σου ναυαγός
Βάλε βήμα…
Η ΜΙΚΡΗ ΡΑΛΛΟΥ Μ. Μητσιάς, Ν. Γκάτσος, Μ. Χατζιδάκις.
Η μικρή Ραλλού.
Νταντωνάκη Φλερή
Μουσική Στίχοι
Χατζιδάκις Μάνος Γκάτσος Νίκος
Σαράντα παλικάρια στην άκρη του γιαλού
επαίξανε στα ζάρια τη μικρή Ραλλού
Σ’ ανατολή και δύση, σε κόσμο και ντουνιά
ρωτάν ποιος θα κερδίσει την ομορφονιά
Μικρό το καλοκαίρι, μεγάλος ο καιρός
κανείς όμως δεν ξέρει, ποιος θα ’ναι ο τυχερός
Σαράντα παλικάρια στην άκρη του γιαλού
επαίξανε στα ζάρια τη μικρή Ραλλού
Σαράντα παλικάρια με λιονταριού καρδιά
ερίξανε τα ζάρια μια τρελή βραδιά
Ζηλεύει το φεγγάρι και στέλνει απ’ τα βουνά
το μαύρο καβαλάρη που μάς κυβερνά
Κι ο Χάροντας σαν φίδι τραβάει την κοπελιά
σ’ αγύριστο ταξίδι, σ’ ανήλιαγη σπηλιά
Σαράντα παλικάρια στην άκρη του γιαλού
εχάσανε στα ζάρια τη μικρή Ραλλού
ΟΔΟΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ Χ. Αλεξίου, Λευτέρης Παπαδόπουλος, Γιάννης Σπανός.
Οδός Αριστοτέλους – 1974
Αλεξίου Χάρις
Μουσική/Στίχοι: Σπανός Γιάννης/Παπαδόπουλος Λευτέρης
Σάββατο κι απόβραδο και ασετυλίνη
στην Αριστοτέλους που γερνάς
Έβγαζα απ’ τις τσέπες μου φλούδες μανταρίνι
σου ’ριχνα στα μάτια να πονάς
Παίζαν οι μικρότεροι κλέφτες κι αστυνόμους
κι ήταν αρχηγός η Αργυρώ
Και φωτιές ανάβανε στους απάνω δρόμους
Τ’ άη Γιάννη θα ’τανε, θαρρώ
Βγάζανε τα δίκοχα οι παλιοί φαντάροι
Γέμιζε η πλατεία από παιδιά
Κι ήταν ένα πράσινο, πράσινο φεγγάρι
να σου μαχαιρώνει την καρδιά
Παίζαν οι μικρότεροι…
πίσω στο