Πρόγραμμα
Κλασικό έντεχνο | Ποίηση,Θέατρο
1η ομάδα
Ένα ανθολόγιο «έντεχνου» όπου η λόγια ποίηση συναντά τη μελωδία της μεταπολεμικής Ελλάδας. Οι μουσικές ισορροπούν ανάμεσα στο λαϊκό ιδίωμα και μια πιο συμφωνική αισθητική, στίχος και μελωδια υπηρετούν την αφήγηση. Ένα συνεκτικό πορτρέτο του έντεχνου: αστικό, ποιητικό, διαχρονικό.
Ελληνικός Κινηματογράφος
2η ομάδα
Ανθολόγιο τραγουδιών του σινεμά από τη «χρυσή» εποχή (τέλη ’50–’70). Ελαφρό-λαϊκός ήχος με λάτιν/τζαζ πινελιές, καθαρές μελωδίες και παιχνιδιάρικο ή ρομαντικό στίχο. Χατζιδάκις, Πλέσσας, Σακελλάριος, Καμπανέλλης, Πρετεντέρης κ.ά. γράφουν για μιούζικαλ, κωμωδίες και δράματα· τα τραγούδια ξεπερνούν την οθόνη και γίνονται διαχρονικό ρεπερτόριο—φωτεινό, με άμεση ρυθμική ενέργεια.
Σύχρονο έντεχνο >80'
3η ομάδα
Σύγχρονο «έντεχνο/αστικό» μίγμα από ’70s–σήμερα: τραγούδια τραγουδοποιών και θεατρικής σκηνής, όπου ποίηση και αφήγηση συναντούν ποπ-ροκ, μπαλάντα, μπόσα/λάτιν και μπουάτ καταβολές. Κεντρικοί άξονες οι λόγοι–μελωδίες Πορτοκάλογλου, Περίδη, Παπάζογλου, Κραουνάκη/Νικολακοπούλου, Μικρούτσικου, με βαλκανικές και chanson αναφορές (Bregovic, Brassens).
Νέο κύμα/μπουάτ
4η ομάδα
Ένα ανθολόγιο Νέου Κύματος: μπουάτ ατμόσφαιρα, κιθάρα/πιάνο, διακριτικές bossa–folk φόρμες και έμφαση στη λέξη. Πυρήνας οι κύκλοι Σπανού–Παπαστεφάνου και Λίνου Κόκοτου, δίπλα στον εσωστρεφή κόσμο του Χατζή· στίχοι από Κακουλίδη, Σκίπη, Ελύτη κ.ά. Θέματα: καλοκαίρι, θάλασσα, πρώτη αγάπη, τρυφερή μελαγχολία. Συνολικά, ένα ποιητικό πορτρέτο της μπουάτ των ’60s–’70s, με λιτότητα, ζεστή αφήγηση και καθαρή μελωδικότητα.
Παραδοσιακά
5η ομάδα
Ένα ανθολόγιο παραδοσιακών τραγουδιών του τόπου: νησιώτικα, κρητικά, μικρασιάτικα και κυπριακά, με ρυθμούς μπάλου, συρτού, καλαματιανού, ζεϊμπέκικου και πεντοζάλη. Ηχητική παλέτα με μελωδίες σε τροπικούς δρόμους και στίχους για έρωτα, θάλασσα, ξενιτιά και λεβεντιά. Δίπλα στα ανώνυμα, συνυπάρχουν νεοπαραδοσιακές διασκευές. Μια ζωντανή περιδιάβαση της ελληνικής παράδοσης από την Κρήτη και το Αιγαίο ως τη Μικρασία και την Κύπρο.
Ποπ 60'ς-70'ς
6η ομάδα
Ένα μιξ ελληνικής ποπ των ’60s (με απόηχους ως τις αρχές ’70s): beat και yé-yé ρυθμοί, και ανάλαφρες μελωδίες που σου κολλάει το ρεφρέν στο μυαλό. Από τα σχολικά/νεανικά θέματα και τα «καλοκαιρινά» τραγούδια μέχρι την πιο ώριμη ποπ-ροκ γραφή, η λίστα περνά από συγκροτήματα (Olympians, Poll) σε τραγουδοποιούς και ερμηνευτές που έδωσαν το στίγμα της εποχής. Καθαρή μελωδικότητα, αγγλοσαξονικές επιρροές, έξυπνοι ελληνικοί στίχοι και ενορχηστρώσεις που κρατούν το τραγούδι ζωντανό μέχρι σήμερα
Ρετρό
7η ομάδα
Ένα κομψό πανόραμα του «ελαφρού» ελληνικού τραγουδιού από τις ορχήστρες και τα θέατρα των ’30s–’60s: καντσονέτες, φοξ τροτ, τάνγκο, μπόσα και μάμπο, με λαμπερές μελωδίες, σπιρτόζικα ρεφρέν και παιχνιδιάρικο ρομάντζο. Σουγιούλ, Μουζάκης, Γιαννίδης, Αττίκ και οι στιχουργικές «σπιουνιές» της επιθεώρησης δίνουν τραγούδια-βιτρίνα μιας εποχής με καπέλα, καμπαρέ και ραδιόφωνο. Ένα ρετρό σετ που χαμογελά, χορεύεται και φωτίζει ξανά τη «βιτρίνα» του παλιού ελληνικού τραγουδιού.
Αρχοντορεμπέτικα / Λαικά
8η ομάδα
Ένα σετ αρχοντορεμπέτικων: το ρεμπέτικο «ντύνεται» με σαλόνι και επιθεώρηση, το μπουζούκι σε πρώτο πλάνο δίπλα σε βιολιά, πνευστά, και πιάνα. Στίχοι με κέφι, παράπονο και νυχτερινές ιστορίες, ρεφρέν που τραγουδιούνται εύκολα. Σουγιούλ, Χιώτης, Τσιτσάνης και Μουζάκης φτιάχνουν τραγούδια που ισορροπούν ανάμεσα σε ταβερνιάρικο χρώμα και κοσμική λάμψη. Ένα πρόγραμμα που χορεύεται, «σηκώνει» πρόποση και αναδύει άρωμα παλιάς Αθήνας.
Ρεμπέτικα
9η ομάδα
Ένα ανθολόγιο ρεμπέτικων από την «Πειραιώτικη» καταγωγή ως την ώριμη μεταπολεμική περίοδο: Δρόμοι Ουσάκ, χιτζάζ και ρυθμοί ζεϊμπέκικου, χασάπικου και καρσιλαμά. Μελωδίες που είτε σου σφίγγουν το στήθος είτε σε σηκώνουν για χορό. Από τα δωρικά, «μάγκικα» τραγούδια έως τις πιο μελωδικές φορές, η ομάδα αυτή κρατά το ακατέργαστο συναίσθημα που έκαναν το ρεμπέτικο διαχρονικό.
Λαϊκά / Έντεχνα Λαϊκά
10η ομάδα
Ένα μωσαϊκό λαϊκού τραγουδιού από τα ’50s–’80s: μπουζούκι–κιθάρα–μπαγλαμάς στην πρώτη γραμμή, ρυθμοί ζεϊμπέκικου και χασάπικου, με ενορχηστρώσεις που άλλοτε μένουν λιτές κι άλλοτε ανοίγουν με έγχορδα, τις ξαναζωγραφίζουμε με πιάνο και κιθάρα. Στίχος άμεσος, που τραγουδιέται και χορεύεται. Η ομάδα αυτή ενώνει κλασικές υπογραφές με πιο σύγχρονες γραφές, κρατώντας την ουσία του λαϊκού: δυνατή μελωδία, καθαρό ρεφρέν και συναίσθημα που στέκεται από το ραδιόφωνο μέχρι το πάλκο.
Ανένταχτα / Προσωπικού ύφους
11η ομάδα
Ένα μίγμα «ανένταχτων» και προσωπικού ύφους: τραγούδια που ακουμπάνε στην παρατήρηση, τη σάτιρα και την εξομολόγηση, με θεατρική αύρα, folk-rock/μπαλάντα. Λέξη μπροστά, μελωδία υπηρέτης της ιστορίας· από τον υπαινιγμό και το χιούμορ μέχρι τη πολιτική τοποθέτηση απέναντι σε κοινωνικά θέματα και την τρυφερή νοσταλγία. Ένας «προσωπικός» κύκλος που δεν χωρά εύκολα σε ετικέτες, αλλά αφήνει ισχυρό αποτύπωμα σκηνής και λόγου.
Ροκ Μπαλάντες
12η ομάδα
Ένα σετ από ροκ μπαλάντες με ρίζες στο blues/folk-rock: Μελωδίες που «κρατούν» τον στίχο και νυχτερινή ατμόσφαιρα εξομολόγησης. Ο κόσμος του Σιδηρόπουλου και του Άσιμου, το ’69, οι φίλοι, τα μικρά διηγήματα της καθημερινότητας, Αλλά και πιο σύγχρονες γραφές: Παπακωνσταντίνου, Θηβαίος, Αφοι Κατσιμίχα… κινούνται ανάμεσα στη μελαγχολία και την ήρεμη ένταση, και τα ρεφρέν μένουν στο στόμα.
Το μικρό appendix «Σικτίρ τσιου τσίου» είναι για να σας διώξουμε σπίτι σας με στυλ, αλλά στο ίδιο ροκ αφήγημα. Γιατί καλά περνάμε, αλλά αύριο το πρωί δουλεύετε... Και πως θα εκτιναχτεί το ελατήριο της οικονομίας αν μπεκροπίνετε και τραγουδάτε ολονυχτίς?